ด้รู้สำนึกเสียบ้าง ว่าโทสะของฝ่านซูสามารถเผาผลาญทุกสรรพสิ่ง!
กงล้อจำแลงห้าธาตุพุ่งวาบออกไปในบัดดล!
“วัดเสวียนคงยังคงเป็นเช่นเดิม เพียงเรื่องเล็กน้อยมักจะเอะอะมะเทิ่งใหญ่โต” สุ้มเสียงของเสวียตงติดจะเย้ยหยันอยู่บ้าง วัดเสวียนคงใน
ยามนี้ดึงดูดสายตาของภพเซียนทั้งหมด การศึกระหว่างเจียงเจ๋อกับเซี่ยวม่อเกอเป็นสิ่งที่ทุกผู้คนล้วนตั้งตารอคอยชม
เพียงแต่สิ่งที่เสวียตงกำลังเอ่ยถึง กลับมิใช่เรื่องที่ล่วงรู้กันไปทั่วนั้น
สายลับของคุนหลุนรั้งตำแหน่งสูงส่งไม่น้อย มิหนำซ้าวัดเสวียนคงไม่มีเจตนาจะปกปิดอำพราง ดังนั้นคุนหลุนได้รับข่าวสารอย่างรวดเร็ว
“เรื่องนี้ข้าล่วงรู้เล็กน้อย” หลินเชียนรู้สึกหนักใจอยู่บ้าง ก่อนหน้านี้มันทำตามคำสั่งเจ้าสำนักคุนหลุน ทำการตรวจสอบเหตุการณ์ไล่ล่าสังหารผู้สืบเชื้อสายของชนเผ่าโบราณในช่วงหลายร้อยปีให้หลัง ดังนั้นล่วงรู้มากกว่าเสวียตงหลายส่วน
เสวียตงพอฟัง เริ่มสนอกสนใจขึ้นมา หลินเชียนกำลังจะอธิบายให้ฟังแต่กลับมีศิษย์ผู้หนึ่งก้าวเข้ามาอย่างกะทันหัน “ศิษย์พี่ใหญ่ ท่านเจ้าสำนักเรียกหาท่าน!”
เสวียตงพลันตระหนักในบัดดล เรื่องนี้เห็นทีจะไม่รวบรัดธรรมดาอย่างที่มันเข้าใจ
หลินเชียนหันไปพยักหน้าให้เสวียตงคราหนึ่ง ก่อนจะติดตามศิษย์ผู้นั้นไป
รอจนมันก้าวเข้าสู่ห้องโถงใหญ่ กระทั่งชนชั้นหลินเชียนยังรู้สึกแทบลืมหายใจ ภายในห้องโถงใหญ่ เห็นบรรดาผู้อาวุโสเกือบทั้งหมดในสำนักอยู่กันพร้อมหน้า กระทั
