ลวง ไต้เทาในที่สุดฝ่าด่านฝ่านซูสำเร็จจริง ๆ กลับกลายเป็นหนึ่งในผู้อาวุโสแห่งวัดเสวียนคง
ส่วนจี้เจิ้งกลับเป็นศิษย์วัดเสวียนคงตั้งแต่ยังไม่ถือกำเนิด บิดามารดาของมันล้วนเป็นศิษย์วัดเสวียนคง นับตั้งแต่ลืมตาดูโลก มันก็เติบใหญ่ในวัดเสวียนคง เปี่ยมล้นด้วยพรสวรรค์อันเด่นล้าสุดยอด มันเป็นหนึ่งในศิษย์เอกที่ทางสำนักเฝ้าฟูมฟักเลี้ยงดูโดยไม่เสียดายกับค่าตอบแทนที่ต้องจ่ายออกไป ตัวมันเองก็ลุ่มหลงงมงายในการฝึกฝีมือ ไม่เคยแบ่งแยกความสนใจไปยังเรื่องอื่นใด จิตใจของมันเที่ยงแท้พิสุทธิ์ เส้นทางการบำเพ็ญเพียรของมันอาจกล่าวได้ว่าราบรื่นสะดวกดาย ไม่เคยต้องเผชิญพบอุปสรรคสิ่งกีดขวางอันใด
ทันใดนั้นจี้เจิ้งหันหน้าไปทางหนึ่ง แล้วเดินเข้าไปในซอกมุมทางด้านนั้น
รอจนเท้าของมันสัมผัสพื้นหญ้าแถบหนึ่ง ใบหน้าไร้อารมณ์ถึงกับแปรเปลี่ยนเป็นครั้งแรก ดวงตาสว่างวาบ “พลังเทพ!”
“พลังเทพ?” ไต้เทาชะงักกึก เมื่อมันเดินเข้าไปยังตำแหน่งนั้น สีหน้าพลันแปรเปลี่ยนเป็นตกตะลึงไม่ต่างกัน “พลังเทพอันบริสุทธิ์นัก! เจ้าเด็กผู้นี้ใช่ครอบครองมรดกวิชาพลังเทพฉบับสมบูรณ์หรือไม่?”
“เราต้องรีบตามหามัน!” จี้เจิ้งกล่าวอย่างเฉียบขาด
ทว่าไต้เทาลังเลแวบหนึ่ง หากพวกมันฉวยโอกาสนี้จู่โจมสังหารเปี๋ยหาน จะเป็นระเบิดร้ายแรงต่อฝ่ายศัตรู อย่างไรก็ตาม มันรีบระงับความคิดนี้ในบัดดล หากเทียบกันแล้ว มรดกวิชาเทพของเซี่ยวม่อเกอดึงดูดความสนใจของมันยิ่งกว่า
มรดกวิชาเท
