“หลายปีมานี้ เจ้ามานะบากบั่นได้ดีมาก!” สุ่มเสียงของท่านเจ้าสำนักกังวานมาจากเบื้องบน เปี่ยมล้นไปด้วยความปลาบปลื้มปิติและเอื้อเอ็นดู
เหล่าศิษย์ร่วมสำนักมองดูศิษย์น้องเล็กที่ยืนอยู่กลางห้องโถงดุจ เทพธิดานางหนึ่ง หลายคนสีหน้าเคลิบเคลิ้มด้วยจิตปฏิพัทธ์ แต่ภายใต้ ความปฏิพัทธ์ ยังซ่อนไว้ด้วยความครั่นคร้ามยำเกรงอีกส่วนหนึ่ง
เมื่อเทียบกับทัศนคติที่เลื่อนลอยไร้จิตปณิธาน ทั้งยังเต็มไปด้วยความแก่นแก้วซุกซนเช่นในอดีต หลี่เซียนเอ๋อร์ยามนี้ดูแน่วแน่มั่นคง และงดงามพิลาสกว่าเดิมมาก เมื่อก่อนนางเป็นดรุณีน้อยที่ชมชอบเล่นสนุก แต่ยามนี้เป็นสตรีเต็มสาวที่เติบใหญ่รู้ความ แฝงไว้ด้วยพลังสภาวะที่ยากจะบ่งบอกบรรยายชนิดหนึ่ง
มองดูเงาร่างอันเยือกเย็นและมั่นคงที่อยู่ตรงกลางห้อง เหล่าศิษย์ หลายคนอดทอดถอนด้วยอารมณ์ความรู้สึกไม่ได้
ศิษย์น้องเล็กที่น่ารัก ซึ่งพวกมันเฝ้าประคบประหงมมาหลายปี ใน ที่สุดก็เติบใหญ่เพื่อกลายเป็นผู้นำของทุกคนแล้ว!
บนใบหน้าสะคราญลํ้าเกลื่อนไปด้วยรอยยิ้มเปี่ยมไมตรี บันดาลให้ ผู้คนรู้สึกสนิทสนม รอจนผู้คนละความสนใจจากนาง นางค่อยขยิบตา อย่างล้อเลียนให้แก่ท่านเจ้าสำนัก ท่านเจ้าสำนักยิ้มตอบนางด้วยรอยยิ้ม รักใคร่เอ็นดู
มันเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ หลานสาวของมันเติบใหญ่ได้สมกับที่ มันคาดหวัง!
อย่างไรก็ตาม มันรีบซ่อนรอยยิ้มบนริมฝีปาก วางท่าเคร่งขรึม กล่าว ว่า“วันนี้ที่ข้าเรียกพวกเจ้ามารวมตัวกัน เนื่องเพ
