อ้าปากหวอ ใบหน้าที่เคยเกลื่อนไปด้วยรอยยิ้มเต็มไป ด้วยความตื่นตะลึง
เจ้าสำนักเทียนหวนคล้ายยังไม่สาแก่ใจ เล่าต่อไปอีกว่า “จากนั้นเซี่ยวม่อเกอปรากฏตัวขึ้นที่นครมหาสันติของเผ่าปิศาจ”
หลีเซียนเอ๋อร์ในที่สุดตกตะลึงจนชินชาแล้ว นางสงบใจลงรีบถามว่า “นครมหาสันติที่เป็นเจ้าของหลักศิลาทักษะปิศาจมหาสันติใช่หรือไม่?”
“ถูกต้อง” เจ้าสำนักเทียนหวนกล่าวอย่างเคร่งเครียด “เจ้าล่วงรู้ เรื่องราวของหอสมบัติมหาสันติกระมัง?”
“ล่วงรู้อยู่บ้าง” หลี่เซียนเอ๋อร์ผงกศีรษะอย่างเรียบ ๆ ร้อย ๆ “ข้าเคย อ่านในบันทึก”
เจ้าสำนักเทียนหวนพยักหน้า “ตลอดมาเราวางคนของเราไว้ที่นคร มหาสันติไม่เคยขาด เนื่องเพราะหอสมบัติมหาสันตินี้เอง และนี่คือเหตุผล ว่าเราไฉนล่วงรู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นในนครมหาสันติ”
หลีเซียนเอ๋อร์คราวนี้ไม่ซักถามขัดจังหวะ เพียงเงี่ยหูฟังอย่างกระหายใครรู้
“เซี่ยวม่อเกอผุดขึ้นในนครมหาสันติอย่างกะทันหัน มันพอปรากฏตัว ก็กลายเป็นคนที่มากมีสีสันที่สุดในนครมหาสันติ มันก่อให้เกิดปรากฏการณ์หมู่ดาวประทานพร สังหารเจินอวี่ผู้สำเร็จวิชาขนราชานกยูงกลางลานประลอง สังขารปิศาจที่มันฝึกปรือคืออุปกรณ์สวรรค์สิบอีกาอันพิสุทธิ์เที่ยงแท้ หลังจากนั้นมันยังทำให้หอสมบัติมหาสันติหวนคืนสู่โลกหล้า พวกเราเองก็ส่งมือดีเข้าไปด้วย แต่คาดไม่ถึงว่าคุนหลุนจะทิ้งไพ่ใบใหญ่ลงมา พวกมันถึงกับส่งหลินเชียนเข้าไปด้วยตัวเอง!”
“หลินเชียน!” คราวนี้หลีเซียนเ
