กว่าที่จั่วมอจะล่วงรู้ว่ากู่เหลียงเตาตัดสัมพันธ์กับซีเซวียนแล้ว ก็เป็น เวลาอีกหนึ่งเดือนให้หลัง จั่วม่อเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด ตั้งแต่ต้นจนจบ กู่เหลียงเตาไม่ได้ก้าวออกมาปกป้องตัวเองแม้แต่น้อย จั่วม่อทราบดีแก่ใจว่าเป็นเพราะเหตุใด มีข้อสันนิษฐานมากมายเกี่ยวกับตัวตนของจั่วม่อ แต่ส่วนใหญ่ล้วนมุ่งเป้าไปในด้านตัวตนในฐานะอสูรปิศาจ มันเชื่อว่านี่จึงเป็นเหตุผลที่กู่เหลียงเตาเลือกจะนิ่งเงียบ
พวกมันทั้งสองแลกเปลี่ยนตราประทับวิญญาณกันตั้งแต่คราวนั้น จั่วม่อขบคิดอยู่ชั่วครู่ ก่อนตัดสินใจเขียนจดหมายถึงกู่เหลียงเตา ขอบคุณ ที่ช่วยรักษาความลับให้แก่มัน และถามไถ่ว่ามันจะสามารถช่วยเหลืออันใด ได้บ้าง
นกกระเรียนกระดาษตัวหนึ่งหวนกลับมายังมือของจั่วม่ออย่าง รวดเร็ว
จดหมายของกู่เหลียงเตากระชับสั้นยิ่ง ยามที่เขียนจดหมายฉบับนี้มัน เพิ่งจะเสร็จสิ้นการทำศึกรอบหนึ่ง ในจดหมาย กู่เหลียงเตาบอกว่ามันปิด ผนึกรอยแยกแห่งความโกลาหลที่เชื่อมต่อกับดินแดนซีเซวียนเรียบร้อย แล้วต่อไปพวกมันจะไม่ได้รับทรัพยากรสนับสนุนอีก แต่มันได้ยึดครองอาณาจักรปีศาจสิบห้าแห่ง เตรียมความพร้อมเอาไว้ตั้งแต่แรก เพื่อที่มันจะสามารถอยู่ได้ด้วยตัวเองโดยไม่ต้องพึ่งพาซีเซวียน ดังนั้นยามนี้ทุกอย่าง นับว่ายังดีอยู่ ขอให้ไม่ต้องกังวลใจไป
จั่วม่อหลังจากอ่านจบครบถ้วน ค่อยถอนหายใจอย่างโล่งอก
สิบห้าอาณาจักร แม้ว่าจะเป็นเพียงสิบห้าอาณาจักรขนาดเล็ก แต่ก็เพีย
