ดประดังขึ้นในใจ ศาสตรามารชั้นนภาเช่น กรงเล็บพิฆาตมังกร กลับถูกมันพิชิตลงเช่นนี้เอง? มองดูกำไลสีเทาบน ข้อมือของตน จั่วม่อสีหน้าเคว้งคว้างเล็กน้อย กระบวนการทั้งหมดแม้ เกิดขึ้นโดยบังเอิญ แต่ก็ราบรื่นเหนือคาดคิด ราบรื่นเสียจนจั่วม่อถึงกับ สงสัยว่าใช่มีบางอย่างผิดพลาดหรือไม่
และในไม่ช้า จั่วม่อก็พบว่ามีบางอย่างผิดพลาดไปจริงๆ!
มันไม่ว่าพยายามเรียกหาสักเท่าใด กำไลสีเทาก็ไม่สนองตอบต่อมันแม้แต่น้อย ไม่มีปฏิกิริยาใดราวกับว่าตายไปแล้ว
จั่วม่อตะลึงงัน ไฉนเป็นเช่นนี้ไปได้?
จากสุดยินดีสู่สุดโศกศัลย์ ความย้อนแย้งอันรุนแรงนี้ทำให้มันแทบ กระอักเลือด!
กรงเล็บพิฆาตมังกร! ศาสตรามารชั้นนภา กรงเล็บพิฆาตมังกรของข้าหายไปที่ใดแล้ว?
กำไลข้อมือไม่มีการเคลื่อนไหวอันใด ไร้ประกายอย่างสิ้นเชิง เชื่อว่า ไม่มีผู้ใดสามารถเชื่อมโยงวัตถุสุดหม่นหมองนี้เข้ากับกรงเล็บพิฆาตมังกร อันดุร้ายและไร้เทียมทานนั้นได้
สลดหดหู่ย่อมหลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่จั่วม่อรีบปรับอารมณ์ทันที เวลานี้มัน ยังไม่ได้รอดพ้นจากอันตรายเฉพาะหน้าอย่างสมบูรณ์ ไม่มีเวลามัวมาจมปลักอยู่กับเรื่องนี้
มันกวาดตามองไปรอบ ๆ จากนั้นสายตาพบพานอวี่ไสว้ในบัดดล
อวี่ไสว้ไม่หลงเหลือท่วงท่าปลอดโปร่งสง่างามเหมือนในตอนแรกอีก มันสีหน้าขาวซีด ดูท่าจะได้รับบาดเจ็บไม่เบา หวนนึกถึงการต่อสู้สะท้าน ฟ้าสะเทือนดินของตัวร้ายกาจทั้งสองในร่างมันเมื่อครู่ จั่วม่อพลันตระหนักว่าอวี่ไสว้สมคว
