ว้ เมื่อค้นพบเบาะแสสำคัญ ทุกสิ่งที่เหลือก็ไม่เหลือบ่ากว่าแรงเกินกว่าความสามารถของมันไปได้
กระบี่ลิ้นปลาหลีเขียวหลอมสร้างตามกรรมวิธีโบราณนี้เอง
อาณาจักรกร่อนสลายเป็นดินแดนอันแปลกประหลาด ไม่มีพื้นที่ ใหญ่โตนัก แต่เต็มไปด้วยศัตรูประหลาดนานาชนิด สิ่งที่กระเดื่องดังที่สุด คือพิษร้ายพิเศษเฉพาะที่มีอยู่แต่ในที่แห่งนั้น พิษร้ายเหล่านี้มีคุณสมบัติ หยินสุดขั้ว สามารถกัดกร่อนสรรพสิ่ง เป็นหนึ่งในพิษร้ายที่ร้ายกาจที่สุดในโลกกระทั่งชนชั้นจอมปีศาจด่านไสว้หากกระทบถูกอาจยังเป็นปัญหาอยู่บ้างแต่หากเป็นผู้ที่อยู่ตํ่ากว่าด่านไสว้ พวกมันจะดาวดิ้นสิ้นซึ่งในทันที
พิษร้ายกร่อนสลายเมื่อไหลบ่าออกมาจากรอยแยกมิติ ทะเลบุปผาเจตจำนงกระบี่ของหว่อหลีก็เหี่ยวเฉาสลายอย่างรวดเร็ว โซ่แดงน้อยใหญ่ที่ถักทอประสานหลอมละลายในบัดดลดุจเกล็ดหิมะต้องแสงตะวัน
สายตาเยือกเย็นของหว่อหลีไม่แปรเปลี่ยน ประหนึ่งทุกสิ่งที่เกิดขึ้น เบื้องหน้าอยู่ในการคาดคำนวณของนางอยู่แล้ว
นางโน้มตัวลงแตะดอกไม้ที่เที่ยวเฉา ขับขานบทเพลงด้วยสุ่มเสียงเสนาะใส “เป็นมิใช่เป็นตายมิใช่ตาย หัวใจข้าไม่เคยแยกจากไป”
ทะเลบุปผาที่เหี่ยวแห้ง พลันเริ่มดูดซับพิษร้ายกร้อนสลายเพียงชั่วพริบตาเดียว มวลบุปผาคล้ายได้รับสารบำรุงชั้นเยี่ยมเบ่งบานสะพรั่งอีกครา บุปผากระบี่กลืนกินพิษร้ายกร่อนสลายเข้าไปยิ่งเจิดจ้าสดใสกว่าเดิมโซ่แดงซึ่งหลอมละลายไปแล้วก็กลับคืนสู่สภาพเดิม มีหน้าซํ้าครา
