ป็นกระบวนท่าสร้างชื่อของอวี่ไสว้ เขตแดนหยาดพิรุณไม่หวน คืน!
เม็ดฝนแต่ละหยดหยาดแฝงเร้นด้วยพลังอันยิ่งใหญ่ไพศาลคมกล้า จนสามารถทะลวงเกราะ พื้นดินกลายเป็นรูพรุนนับไม่ถ้วนในทันที
อย่างไรก็ตาม ทะเลบุปผาที่คล้ายหมุนช้าลงภายใต้เขตแดนหยาด พิรุณไม่หวนคืน กลับยังคงเบ่งบานสะพรั่งสดใส
หว่อหลีจ้องมองอวี่ไสว้ด้วยสายตาไม่แยแส สายโซ่เส้นหนาพุ่งขึ้นจากด้านหลังของนางอย่างช้า ๆ
ซึ่งความจริงอวี่ไสว้หากสามารถมุดลงไปใต้ทะเลบุปผา มันอาจค้นพบว่าภายใต้สองเท้าเรียวงามของหว่อหลี ที่ด้านตรงข้ามของทะเลบุปผา เป็นเงาร่างโปร่งใสของหลัวหลีที่คล้ายยืนอยู่ในกระจกเงาคนละคนกับ หว่อหลีท่ามกลางทะเลบุปผาอีกฟากหนึ่ง โซ่เส้นนั้นพวยพุ่งออกมาจาก แผ่นหลังของมันเอง
สายโซ่ไม่พลัดพราก (ปู้หลี)
กระบวนท่านี้เรียกว่าสายโซ่ไม่พลัดพราก!
การต่อสู้แม้ดุเดือดรุนแรง แต่จั่วม่อไม่มีเวลาจะมาสนใจแม้แต่น้อยสถานการณ์ในร่างกายมันยามนี้เรียกได้ว่าแปลกประหลาดเป็นที่สุด
พลังเทพที่พลุ่งพล่นในป่วนอยู่ภายในร่างของมันกลับถูกกระแสความร้อนจากเมล็ดผลึกสุริยันข่มขวัญจนหยุดนิ่งในบัดดล ราวกับจอมจักรพรรดิกวาดพิชิตใต้หล้า แต่หลังจากพลังลี้ลับชั่วร้ายของกรงเล็บ พิฆาตมังกรซำแรกผ่านเข้ามาในร่างของจั่วม่อ พลังความร้อนขุมนี้ก็ดุจพญาราชสีห์พิโรธกระโจนเข้าโรมรันประจัญบานอย่างเกรี้ยวกราด
พลังเย็นอันดุร้ายของกรงเล็บพิฆาตมังกรก็หาได้ครั่นคร้ามยาเกรงไม่ ตรงเข้าต้อนรับอย
