รนขัดขืนสักเพียงใด ก็ไม่อาจหลุดรอดเป็นอิสระได้
ทหารยันต์ทองคำดำแตกตื่นจนขวัญหนีดีฝ่อ แผดร้องตะโกนสุดเสียง“พี่ใหญ่ ช่วยด้วย! ช่วยข้าด้วย!”Page 6 of 12
อู่อวี้พอฟังต้องแค่นหัวร่ออย่างเย็นชา หุ่นเชิดปิศาจตนนี้ช่างสนุกสนานน่าสนใจโดยแท้ แต่สีหน้ามันเปลี่ยนเป็นยิ่งเคร่งเครียด “อย่าฝันไปเลย ไม่มีใครจะช่วยเจ้าได้!”
กล่าวพลางหัวร่อออกมาอย่างกะทันหัน มันถึงกับต่อปากต่อคำกับหุ่นเชิดปิศาจตนหนึ่ง ช่างน่าหัวร่อนัก!
ทหารยันต์ทองคำดำราวกับเสาทองคำที่ปักตรึงแน่น ไม่อาจเคลื่อนไหวแม้แต่ปลายนิ้ว ได้แต่ร้องตะโกนโหวกเหวกโวยวายอย่างไม่คิดชีวิต
อู่อวี้ไม่แยแสสนใจมันอีก ตัดสินใจลงมือสังหารให้สิ้นเรื่องสิ้นราว แต่แล้วทันใดนั้นเอง สุ้มเสียงแหบพร่าเล็กน้อยพลันกระซิบมาจากทางด้านหลังของมัน “เป็นความจริง?”
อู่อวี้ตะลึงงัน ก่อนที่มันจะทันได้ตั้งสติ ภาพตรงหน้าก็แปรเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน
นั่นเป็นฟากฟ้าสีแดงก่าผืนหนึ่ง มีดวงอาทิตย์สิบดวงแขวนค้างอยู่กลางหาว แผ่นหินรกร้างแตกระแหง ปกคลุมด้วยเปลวไฟที่ปะทุขึ้นอย่างไร้ที่สิ้นสุด ในโลกแห่งนี้ไม่มีสิ่งมีชีวิตใดสามารถคงอยู่ เห็นกองกระดูกขาวโพลนอยู่ทั่วทุกแห่ง ให้ความรู้สึกประหนึ่งแดนมิคสัญญีที่จุดสิ้นสุดของโลกกำลังก่อตัวขึ้น
เขตแดนสวรรค์สิบอีกา!
อู่อวี้สีหน้าเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมจริงจัง
เซี่ยวม่อเกอ! เซี่ยวม่อเกอลงมือแล้ว!Page 7 of 12
เป็นไปตามที่คาด เห็นเงาร่างผอมสูงที่สะพายก
