ับร่างเป็นชิ้น ๆ ในบัดดล
กองพันบาปเคราะห์เก็บเกี่ยวชีวิตผู้คนอย่างเย็นชา แขนขาอวัยวะปลิวกระเด็นทุกแห่งหน โลหิตฉีดพ่นย้อมท้องฟ้าจนแดงฉาน
ฉากการฆ่าฟันที่ชุ่มโชกไปด้วยโลหิตนี้น่าสยดสยองสุดทนดู กระทั่งกองโจรตระกูลหมิงที่โหดเหี้ยมอำมหิตยังไม่อาจระงับความสะอิดสะเอียดของพวกมันได้ หลายคนเริ่มขยักขย้อนเป็นการใหญ่
หมิงฮุยสีหน้าเขียวคล้า เหม่อมองภาพตรงหน้าอย่างเหลือเชื่อ เมื่อไม่กี่อึดใจที่แล้วทุกสิ่งทุกอย่างยังอยู่ในกำมือของมัน กรงเล็บพิฆาตมังกรกำลังจะตกเป็นของมัน แต่เพียงชั่วพริบตาเดียว กองโจรตระกูลหมิงอันเกรียงไกรกลับล้มตายไปมากกว่าครึ่ง
ดวงตาของมันว่างเปล่าเลื่อนลอย กองทัพโจรที่ยังหลงเหลือถูกกลิ่นอายเย็นเยียบข่มขู่จนขวัญหนีดีฝ่อ ล่าถอยไปร้อยกว่าจั้งโดยไม่รู้ตัว!
ไฉนเป็นเช่นนี้?
หมิงอวี่เวยใบหน้าซีดขาวเหมือนคนตาย ดวงตาเต็มไปด้วยความประหวั่นพรั่นพรึง กล่าวเสียงสั่นสะท้าน “พี่ใหญ่ คนผู้นี้…เราไม่สามารถเอาชนะได้!”
ไม่สามารถเอาชนะได้?
สีหน้าเลื่อนลอยของหมิงฮุยแปรเปลี่ยนเป็นบ้าคลั่งในบัดดล มันตวาดอย่างเดือดดาล “ไม่สามารถเอาชนะได้! ไม่สามารถเอาชนะได้หมายความว่าอย่างไร! พวกเราคือกองโจรตระกูลหมิง! เราคือกองโจรตระกูลหมิงที่ไร้ผู้ต้าน! เม่ยเม่ย! ข้าเชื่อในความสามารถของเจ้า… …”
“พี่ใหญ่ ไม่มีประโยชน์” หมิงอวี่เวยสุ้มเสียงยังคงสั่นสะท้านเล็กน้อยแต่สีหน้าฟื้นคืนความสงบอย่างรวดเร็ว นางสั่นศีรษะพลางกล่าว
