กขึ้นจากก้อนหิน ไร้ชีวิตอย่างสิ้นเชิงPage 7 of 12
มันกลับกลายเป็นรูปสลักหิน!
เสียกงจู่กับเหล่าสตรีถูกภาพตรงหน้าขู่ขวัญจนประหวั่นพรั่นกลัวพวกนางยกมือปิดปาก น้าตาหลั่งรินลงมา บรรดาปิศาจนครมหาสันติเริ่มร่าไห้รำพัน ซือเยวี่ยอี้เป็นเฉิงจู่ที่สุภาพอ่อนโยน รอบรู้กว้างขวาง มีอิทธิพลต่อผู้คนทั้งหมด ทั้งยังเป็นที่เคารพรักอย่างสุดซึ้งของผู้คนในนครมหาสันติ
จั่วม่อจ้องมองซือเยวี่ยอี้อย่างลึกซึ้ง ในใจลอบทอดถอนอย่างโศกสลดอยู่บ้าง มันมีความรู้สึกที่ดีต่อเฉิงจู่นครมหาสันติผู้นี้ไม่น้อย
แต่มันไม่ได้โศกเศร้ามากนัก ระหว่างพวกมันเพียงพบหน้าไม่กี่ครายังไม่ได้เพาะสร้างความสัมพันธ์อย่างลึกล้า มิหนำซ้าเวลานี้ไม่ใช่ช่วงเวลาที่เหมาะสมต่อการโศกเศร้าเสียใจ
มันเหินทะยานขึ้น กวาดตามองสำรวจแผนผังปิศาจรอบด้าน พลันเข้าใจสถานการณ์ในบัดดล
ในบรรดาผู้คนทั้งหมดที่นี่ มันอาจไม่ใช่ผู้ที่มีพลังฝีมือร้ายกาจที่สุดแต่มันเป็นผู้ที่มีความเข้าใจในแผนผังปิศาจมากที่สุดอย่างแน่นอน
ซือจื่อหมิงทรงพลังอำนาจอย่างที่คิด!
จั่วม่อในใจเต็มไปด้วยความนับถือเลื่อมใส รอจนมันกลับลงไป ค่อยเรียกทุกคนมารวมกัน
“ม่านน้าสามารถยืนหยัดเป็นเวลาสามวัน” จั่วม่อลดเสียงแทบเป็นกระซิบ แต่กระนั้นประโยคนี้ยังหวดฟาดเข้าไปในใจผู้คนจนสะท้านสั่นไหว
ทว่าผู้คนที่อยู่ที่นี้ล้วนมิใช่คนธรรมดาสามัญ พวกมันแม้หวาดกลัวแต่ใบหน้ายังคงรักษาความเยือกเย็นเอาไว้ สำหรับพวกมันนี่นั
