ผู้กล่าววาจาย่อมต้องเป็นจั่วม่อ
มือข้างหนึ่งของมันถือสายใยสามพันอาวรณ์ ทิ้งร่างห้อยลงมาจาก กรงเล็บพิฆาตมังกรที่ตั้งตระหง่านดุจขุนเขา แต่ในสายตาของผู้คนทั้งหมดท่วงท่าของมันแปลกประหลาดยิ่งเนื่องเพราะไม่มีผู้ใดสามารถมองเห็นสายใยสามพันอาวรณ์ที่อยู่ในมือของมัน
ทุกผู้คนในลานต่อสู้ ล้วนหันมามองจั่วม่อเป็นตาเดียว
กระทั่งจูเข่อกับพวกทั้งสามที่กำลังต่อสู้กับกงล้อกระบี่ ยังอดชะงักมือไม่ได้
แต่ผู้ที่ตื่นตะลึงมากที่สุดไม่มีผู้ใดเกินหลินเชียน มันถึงกับใจกระตุก วูบหรือว่าเซี่ยวม่อเกอปราบพิชิตกรงเล็บพิฆาตมังกรสำเร็จแล้ว?
นี่เป็นไปไม่ได้
ศาสตรามารชั้นนภาเช่นกรงเล็บพิฆาตมังกร หาใช่สิ่งที่ปิศาจด่าน เจียงจะสามารถปราบพิชิตได้ไม่ แต่ทว่าไฉนกรงเล็บพิฆาตมังกรไม่มีปฏิกิริยาใดกรงเล็บพิฆาตมังกรที่เลื่องชื่อในด้านความโหดเหี้ยมดุดัน ไฉนยินยอมให้คนผู้หนึ่งเข้าใกล้ชิดกับมันถึงเพียงนี้?
หลินเชียนแม้สีหน้าไม่เปิดเผยสิ่งใดออกมา แต่ในใจลอบตื่นตระหนกตั้งแต่ทีแรกมันก็บังเกิดความคิดฆ่าฟันต่อเซี่ยวม่อเกออย่างรุนแรง เรื่องนี้แม้ทำให้มันสงสัยใจ แต่ยังฝืนระงับความคิดฆ่าฟันเอาไว้ก่อน เรื่องหลักศิลาต้องมาเป็นลำดับแรก มิหนำซํ้ามันยังเข้าใจว่าเซี่ยวม่อเกอจะต้องกลายเป็นเถ้าธุลีภายใต้การตอบโต้ของกรงเล็บพิฆาตมังกร
แต่เซี่ยวม่อเกอกลับไม่มีริ้วรอยแม้แต่น้อย!
สำหรับหลินเชียน นี่เรียกได้ว่าเหนือความคาดหมายนัก ทันใดนั้นมันพบว่าภารกิจข
