ี้อย่างแรงกล้า นี่ คงเป็นศัตรูแห่งโชคชะตาของมันกระมัง?
หลินเชียนพอได้ข้อสรุปพลันแย้มยิ้มออกมา มันมิใช่บุคคลสามัญ ธรรมดาดังนั้นสงบใจลงอย่างรวดเร็ว ฟื้นฟูความเชื่อมั่นในชั่วพริบตาเดียว แต่มันทราบว่ามันไม่หลงเหลือเรี่ยวแรงจะต่อสู้อีกแล้ว ภารกิจครั้งนี้ นับว่าล้มเหลวอย่างสิ้นเชิง
มันรีบฟื้นฟูสมาธิจิตใจและความเชื่อมั่น ประกายสีนํ้าเงินและสีแดง ฉานเลือนหายไปจากนัยน์ตาของมัน หลินเชียนจ้องมองจั่วม่อ แล้วพลัน กล่าวด้วยเสียงดังฟังชัด “ผู้น้อยศิษย์ลำดับหนึ่งแห่งคุนหลุน หลินเชียน เซี่ยวม่อเกอ หากมีวาสนาได้พบพานกันอีกครั้ง ถึงยามนั้นค่อยพิสูจน์ผล แพ้ชนะเถอะ!”
กล่าวจบคำ หลินเชียนก็สะบัดหน้าหมุนตัวจากไปอย่างสง่าผ่าเผย
พร้อมกันกันท่ามกลางเสียงแตกระเบิดเบา ๆ เพียะ หลักศิลาใน ตำนานที่ด้านหลังจั่วม่อปนสลายกลายเป็นฝุ่น
ทว่าในวลานี้ไม่มีผู้ใดกล้าเอ่ยปาก ทุกผู้คนล้วนประทับตรึงตราเงา ร่างของเทพกระบี่หนุ่มเอาไว้อย่างลึกลํ้า หลายคนยังเผยสีหน้าว่าที่แท้เป็นเช่นนี้ เป็นศิษย์ลำดับแรกแห่งคุนหลุน! ไม่ต้องแปลกใจที่ประเสริฐเลิศลํ้าถึงเพียงนี้
ไม่มีผู้ใดอาจหาญพอจะขวางทางมัน
เซียนกระบี่คุนหลุนที่ยังเหลือรอดติดตามอยู่ข้างกายหลินเชียนอย่าง เงียบงัน ก่อเกิดเป็นรูปขบวนคุ้มกันศิษย์พี่ใหญ่ของพวกมันอย่างแน่นหนา
บรรดาปิศาจแห่งนครมหาสันติ ไม่ว่าผู้ใดก็ย่อมต้องจดจำนามหลิน เชียนไปชั่วชีวิตของพวกมัน
แต่จากนั้นทุกผู้คนค่อยหันไป
