พวกเราทั้งสามต้องร่วมกันลงมือ เจ้าสมควรภาคภูมิใจแล้ว” จูเข่อสุ้มเสียงทอแววนิยมชมชื่น ก่อนจะมีวันนี้มันไม่เคยคิดฝันมาก่อนว่าจะมีวันที่มันต้องร่วมมือกับสองคนด้านข้าง เพื่อรับมือกับเซียนกระบี่เยาว์วัยผู้มีอายุเพียงยี่สิบกว่าปี
กระทั่งการต่อสู้ครั้งสุดท้ายที่มันลงมือ ก็เป็นเวลานับสิบกว่าปีแล้วอย่าว่าแต่ถึงกับต้องร่วมมือกับอีกสองคน เพื่อต่อสู้กับบุรุษหนุ่มเพียงคนเดียว
ยอดอัจฉริยะที่ยิ่งใหญ่ถึงเพียงนี้ ชั่วชีวิตชราของมันไม่เคยพบเห็นมาก่อนแม้แต่คนเดียว
คุนหลุน สมกับที่เป็นคุนหลุน!
น่าสะพรึงกลัวยิ่ง!
เซี่ยไม่กล่าววาจา แต่ปลายหอกที่ชี้ตรงไปยังหลินเชียน ไม่กล้าละออกห่างจากหลินเชียนแม้แต่น้อยPage 9 of 12
ในบรรดาพวกมันทั้งสาม ผู้ที่ตื่นตระหนกที่สุดเป็นหญิงรับใช้วัยกลางคน นางสีหน้าแปรเปลี่ยนไม่หยุดยั้ง ความแตกตื่นตกใจที่ได้รับ ยากจะบ่งบอกบรรยายเป็นถ้อยวาจา มารดาของนางปรนนิบัติรับใช้ซือจื่อหมิงทำให้นางพลอยได้รับการสั่งสอนวิชาความรู้มากมายตั้งแต่ยังเป็นเด็กเล็กๆ หลังจากพากเพียรฝึกปรือมานานปี ในที่สุดก็บรรลุถึงชายขอบแห่งพลังเทพ ทั้งยังอยู่ห่างจากด่านไสว้อีกเพียงก้าวเดียวเท่านั้น
แต่ถึงกระนั้น นางถึงกับต้องลงมือร่วมกับผู้อื่นอีกสองคน เพื่อจัดการกับบุรุษหนุ่มจากคุนหลุนผู้นี้เพียงคนเดียว
ช่างเป็นบุรุษหนุ่มที่น่าสะพรึงกลัวโดยแท้!
เซียนกระบี่คุนหลุนคนอื่น ๆ ต่อสู้ติดพันอย่างดุเดือด ชีเตียวอวี่กับเหล่าย
