้าเด็กน้อยนิสัยเสียนี้ จำเป็นต้องมีการปรับปรุงมุมมองในชีวิตที่ไม่ถูกต้องเสียหน่อย อย่างเช่นการเอาแต่รับประทานเปล่าและหลับใหลยาวนานยิ่งกว่าสุกร
“เจ้าต้องการรับประทานของอร่อยกว่านี้หรือไม่” จั่วม่อส่งยิ้มใสซื่อบริสุทธิ์
“ย่อมแน่นอน!” ทหารยันต์ทองคำดำตาลุกวาบ “พี่ใหญ่ อยู่ที่ใด?ของอร่อยอยู่ที่ใด?”
“หากเจ้าอยากรับประทานของอร่อย เจ้าจะต้องออกแรงแข็งขันหน่อย คนที่ทำงาน จึงจะมีของรับประทาน คนที่ไม่ยอมทำงาน ย่อมไม่สามารถรับประทาน เจ้ายิ่งทำงานมากเท่าใด ก็ยิ่งมีของให้รับประทานมากเท่านั้น” จั่วม่อกล่าวอย่างยิ้มแย้ม สีหน้าสัตย์ซื่อเที่ยงธรรม ดูไปคลับคล้ายกับเว่ยเป็นอย่างยิ่ง
ปัง ปัง ปัง!Page 2 of 11
ทหารยันต์ทองคำดำตบหน้าอกแรงๆ เสียงดังกังวานดั่งเหล็กกล้ากระทบกัน พลางเอ่ยปากอย่างห้าวหาญ “พี่ใหญ่กล่าวได้ดี! ข้าจะทำตามที่ท่านว่า!”
ประเสริฐ ประเสริฐ เจ้าเด็กเหลวไหลนี้ยังไม่ถึงขั้นเกินเยียวยา
จั่วม่อในใจปลาบปลื้มยินดี กลอกตาตลบหนึ่ง ถามว่า “เจ้าสามารถต่อสู้กระมัง?”
“เกิดมาเพื่อต่อสู้” ทหารยันต์ทองคำดำหยุดชะงักเล็กน้อย จากนั้นกล่าวอย่างจริงจัง “ข้าจะต่อสู้ ถ้ามีของให้รับประทาน แต่หากไม่มีของให้รับประทาน ข้าก็ไม่สู้! ข้าจะต่อสู้มากขึ้น หากมีของให้รับประทานมากขึ้น!”
จั่วม่อรอยยิ้มบนใบหน้าถึงกับแข็งค้างไปเลย
เจ้าผู้นี้…ที่แท้มิเพียงรูปโฉมคล้ายกับมัน กระทั่งความกลอกกลิ้งเจ้าเล่ห์ยังลอกเลียนมาจากมันอย่
