ามอย่างอยากรู้อยากเห็น
“เขตแดนศาสตร์อสูร? ข้าไม่มีเขตแดนอสูร” จั่วม่อสั่นศีรษะ
“เจ้า…เจ้ายังไม่ได้ฝึกปรือศาสตร์อสูรจนบรรลุเขตแดน แต่กลับเข้าใจท่าสังหารกระบวนท่านั้น นี่… …นี่มันเกินไปแล้ว… …” อวี๋ซวงถึงกับอับจนถ้อยคำPage 6 of 11
ซือเยวี่ยอี้เห็นว่ามันได้รับผลกระทบอย่างรุนแรง จึงปลอบโยนว่า“หาก ‘เส้นใยหนึ่งพันขนด’ ของเจ้าสำเร็จสมบูรณ์ เจ้าจะต้องทะลวงฝ่าไปยังด่านไสว้อย่างแน่นอน”
อวี๋ซวงเหลือกตา กล่าวด้วยน้าเสียงมิสู้ดีว่า “เขตแดนสวรรค์สิบอีกาเป็นดาวข่มของข้า”
“เขตแดนสวรรค์สิบอีกาเป็นดาวข่มของทุกผู้คน” ซือเยวี่ยอี้ปลอบโยนอย่างชำนาญการ “ลองดูเยวียนฮ่าวเสียก่อน หากมันต้องเผชิญกับเขตแดนสวรรค์สิบอีกายังย่าแย่กว่าเจ้าอีก มันจะถูกสะกดข่มทุกวิถีทาง”
เงาดำเมื่อได้ยินเช่นนี้ต้องนิ่งเงียบงันไป
อวี๋ซวงจากสีหน้าละห้อยหดหู่กลับเป็นแจ่มใสขึ้นทันตา มันปรบมือพลางกล่าวอย่างยิ้มแย้ม “ฮ่าฮ่า! มิผิด ไม่ว่าผู้ใดหากต้องเผชิญกับเขตแดนสวรรค์สิบอีกา ล้วนแล้วแต่ย่าแย่ทั้งสิ้น”
จั่วม่อเงี่ยหูรับฟังคำสนทนาของซือเยวี่ยอี้กับอวี๋ซวงอย่างอกสั่นขวัญแขวน หัวใจเต้นระรัวอย่างบ้าคลั่ง มันหวาดวิตกว่าผู้อื่นใช่คิดตัดไฟเสียแต่ต้นลมหรือไม่ ตกลงใจสังหารมันเสียตั้งแต่ตอนที่ยังไม่เติบโต เช่นนั้นมันก็จบสิ้นกันคราวนี้เอง สองปิศาจเฒ่าคู่นี้มิใช่ผู้ที่คนระดับเสิ่นอวี้จะยกขึ้นเทียบได้ ที่สำคัญยิ่งไปกว่านั้น คือจนกระทั่งบัดนี้ตัวจั่ว
