ี่สุด! หากเรื่องนี้เปิดเผยออกไปในฝูงชน ไม่ทราบมีคนมากมายเท่าใดต้องอิจฉาริษยาจนตาPage 8 of 11แดงฉาน! กระทั่งข้าเองพอฟังยังต้องอิจฉา พอนำตัวเองไปเปรียบกับมันข้าก็เคียดแค้นตัวเองขึ้นมา!”
ซือเยวี่ยอี้เมินเฉยต่อคำพร่ารำพันของอวี๋ซวงโดยอัตโนมัติ มันมีสีหน้าครุ่นคิดตรึกตรอง
“มีอันใดไม่ถูกต้องรึ?” ชางเยวียนฮ่าวถามทันที
ซือเยวี่ยอี้กล่าวอย่างแช่มช้า “ข้ากำลังครุ่นคิดถึงคำว่า ‘พิเศษ’ ที่เหล่าซือของข้ากล่าวถึง ไม่ทราบว่าคำ ‘พิเศษ’ ใช่หมายถึงเรื่องนี้หรือไม่”
“แน่นอนว่าต้องหมายถึงเรื่องนี้เอง!” อวี๋ซวงสุ้มเสียงมั่นอกมั่นใจมาก“หากกระทั่งเรื่องนี้ยังไม่นับว่าพิเศษ เช่นนั้นคงไม่มีสิ่งใดที่พิเศษอีกแล้วเด็กน้อยผู้นี้แน่นอนว่าเป็นตัวประหลาดในหมู่ตัวประหลาดทั้งหมด เป็นตัวประหลาดใหญ่ที่ประหลาดที่สุดในบรรดาตัวประหลาด!”
ซือเยวี่ยอี้กล่าวอย่างเคร่งขรึม “เนื่องเพราะถ้อยคำที่เหล่าซือของข้ากล่าวเอาไว้ ข้าจึงยังคงยึดมั่นในการกลั่นสุราปิศาจเมิ่งผอมาโดยตลอด ในความทรงจำของข้า เหล่าซือของข้าแทบไม่เคยใช้คำว่า ‘พิเศษ’ ในการเอ่ยถึงคนผู้หนึ่งมาก่อน เหล่าซือของข้าไม่ว่ากล่าวคำใด ล้วนเลือกเฟ้นอย่างรอบคอบระมัดระวัง มักจะแฝงความหมายลึกซึ้งในตัวเองเสมอ หลายปีมานี้ ข้าเฝ้าขบคิดใคร่ครวญมาโดยตลอดว่าคำ ‘พิเศษ’ ที่เหล่าซือกล่าวถึงหมายถึงสิ่งใด”
ถ้อยคำของซือเยวี่ยอี้บันดาลให้อวี๋ซวงนิ่งงันไป สำหรับทุกผู้คนในนครมหาสันติ ซือจื่อ
