ัดไว้ให้ผู้ที่ยังไม่บรรลุราชายุทธ์เท่านั้น!
“สถานที่แห่งนี้… คงเป็นสถานที่ที่นักบุญยุทธ์มังกรเพลิงใช้คัดเลือกผู้สืบทอด หากใครเข้าสู่ระดับราชายุทธ์แล้ว ย่อมหลอมรวมจิตยุทธ์ มีเส้นทางของตนเองแล้ว ไม่อาจเปลี่ยนเส้นทางได้อีก จึงเปิดให้ผู้ที่ยังไม่ถึงระดับราชายุทธ์เข้ารับมรดกเท่านั้น!” ซีจิ่งหลุนกล่าวพลางถอนหายใจเบา ๆ
“น่าสนใจนัก! ไม่คิดเลยว่าพวกเราสามคนกลับไม่สามารถเข้าสถานที่นี้ได้ ดูเหมือนมรดกจะต้องตกไปสู่มือของพวกรุ่นเยาจริง ๆ!” ลั่วเสวี่ยนกล่าว ดวงตาเปล่งแสงแปลกประหลาด ไม่ได้ดูผิดหวังแม้แต่น้อย ตรงกันข้ามกลับเต็มไปด้วยความสนใจ
“ฮึ่ม! พวกเจ้าสองคนคงลืมไปแล้วว่านักบุญยุทธ์มังกรเพลิงคือผู้ทรยศของนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า มรดกของเขา… ของที่เขาทิ้งไว้ ล้วนต้องกลับคืนสู่นิกายเรา!” เล่ยตงกล่าวเย็นชา ดวงตาฉายแววอำมหิต
“คำพูดของท่านเล่ยช่างไร้เหตุผล! นักบุญยุทธ์มังกรเพลิงเป็นของนิกายท่านหรือไม่ เป็นเพียงคำกล่าวอ้างฝ่ายเดียวเท่านั้น! มรดกของนักบุญ เป็นสมบัติของฟ้าดิน ผู้มีวาสนาย่อมคว้ามันไว้ได้!” ลั่วเสวี่ยนแค่นหัวเราะ เย้ยหยันกลับ
“ถูกต้อง! ท่านเล่ย พวกเราอย่าเสียเวลาทะเลาะกัน ควรหาวิธีเข้าสู่ตำหนักสวรรค์มรดกจะดีกว่า” ซีจิ่งหลุนยิ้มเล็กน้อย ท่าทีสงบนิ่ง แต่นัยน์ตากลับแฝงความเฉียบคม
เล่ยตงหรี่ตามองอย่างไม่พอใจ เขาเห็นสายตาที่ซีจิ่งหลุนมองลั่วเสวี่ยนก็รู้ได้ทันที ว่าทั้งสองคนนี้… คิดจะร่วมมือ
