นเดียวกันกับแผนผังปิศาจห้าสีบนร่างมันที่โอ่อ่าตระการตาหาผู้ใดเสมอเหมือน
เสิ่นอวี้ในเวลานี้ ดวงตาเย็นเยือกน่าเกรงขาม ใบหน้าที่หล่อเหลาประดุจหยกบัดนี้ดูไม่ต่างจากเทพปิศาจจากตำนานบรรพกาล ขนนกยูงห้าสีเลื่อมพรายงดงามสุดเปรียบปาน ประดุจเสื้อคลุมอาภรณ์สวรรค์ หรือมิฉะนั้นก็ม่านน้าตกหลากสีสัน คลุมลาดจากไหล่บ่า ทิ้งตัวระย้าผ่านแผ่นหลัง ลากระลงบนพื้น
มันยืนนิ่งอยู่ที่นั่นอย่างเงียบงัน เปี่ยมด้วยสง่าราศรีอันสูงศักดิ์ บันดาลให้ผู้คนไม่อาจละสายตาไปจากมัน
สตรีทุกนางในลานประลอง มิอาจห้ามปรามตัวเองไม่ให้มองไปยังเสิ่นอวี้ที่ดูคล้ายองค์ชายสูงศักดิ์ กระทั่งเสียกงจู่ยังเผยสีหน้าเลอะเลือนงมงายไปชั่ววูบ แต่แล้วนางก็ฟื้นสติแจ่มใสในบัดดล อดตื่นตะลึงสุดระงับไม่ได้Page 5 of 937
เสิ่นอวี้ที่มักจะพยายามโอ้อวดต่อหน้านางอยู่ตลอดเวลา ที่แท้ถึงกับไม่เคยเผยพลังฝีมือที่แท้จริงของมันออกมาเลย!
เสิ่นอวี้ใช้สายตาเย็นเยือก จับจ้องมองดูจั่วม่อผู้กำลังพุ่งดิ่งเข้าหามันอย่างเกรี้ยวกราด แล้วพลันยกมือขวาขึ้นด้วยท่วงท่าสง่างาม
ทันใดนั้นแสงสว่างห้าสีระบายไปทั่วทุกแห่งหน ยึดถือตัวมันเป็นจุดศูนย์กลาง แสงสีอันเลื่อมพรายสาดกระจายออกไปโดยรอบ ในชั่วพริบตาเดียว ทั่วทั้งสนามประลองก็กลับกลายเป็นโลกหลากสีใบหนึ่ง
“เขตแดน!”
“ที่แท้มันบรรลุถึงพลังเขตแดนแล้ว!”
ผู้คนคล้ายได้เห็นบางสิ่งบางอย่างที่ยากจะทำใจให้เชื่อได้ลง หากบอกว่าทะลวงกำแพงเสียง
