นสีหน้าแปรเปลี่ยนกลับกลาย ในใจบังเกิดความคิดขัดแย้งอย่างเห็นได้ชัด
เว่ย…เจ้าชั่วร้ายยิ่ง… …
ในใจจั่วม่อลอบครุ่นคิดเช่นนี้ แต่สีหน้าสัตย์ซื่อจริงใจ “เราไยไม่เดิมพันกันสักครา?”
“เดิมพัน?”
?” เหมียวจุนไม่ใช่ตัวโง่งม
“เจ้าสามารถลองเล่นพนันดูว่าข้ามีหรือไม่มี” จั่วม่อโต้ตอบอย่างไม่สะทกสะท้าน
เหมียวจุนดวงตายิ่งหรี่แคบลงกว่าเดิม ประกายเจิดจ้ายิ่งสว่างเรืองรอง มันกล่าวเสียงเย็นเยียบ “หากเจ้าแพ้ ข้าจะไม่ให้เจ้าได้ตายอย่างสะดวกดาย”
“หากข้าแพ้ย่อมไม่มีสิ่งใดจะกล่าว เจ้ามีเวลามากพอที่จะทำตามใจเจ้า” จั่วม่อตอบโต้อย่างเย็นชา แต่ในใจมองดูเหมียวจุนอย่างเห็นอกเห็นใจ
เว่ย…เจ้ากลอกกลิ้งยิ่ง… …
จริงดังคาด คนยิ่งวางท่าน่าเลื่อมใสศรัทธามากเท่าใด ยิ่งเลวร้ายเท่านั้น… …
