งวาบ แล้วหายวับไป มันค่อย ๆ ลืมตาขึ้นช้า ๆ
เมื่อจั่วม่อฟื้นฟูสติสัมปชัญญะอย่างเต็มที่ ภาพที่เห็นตรงหน้าทำให้มันนิ่งขึงตะลึงงันอยู่กับที่
ภายใต้นภาดาวอันไพศาล บนท้องฟ้าเหนือนครมหาสันติ เต็มพรืดไปด้วยเหล่าปิศาจมากมาย ราวกับทะเลเมฆดำทะมึนไร้ที่สิ้นสุด
แต่… …
พวกมันไฉนพากันจ้องมองข้าเป็นตาเดียว