สมรภูมิรบของพวกมันทอดยาวหลายร้อยลี้ ดวงแสงเจิดจ้าหลากสีสันส่องสว่างเต็มฟ้า เสียงระเบิดและเสียงกรีดร้องแหลมดังระรัวไม่ขาดหู
ปราณกระบี่ เวทวิชา อาวุธเวท กระบวนทัพค่ายกล ลำแสงหลากสีสันประดุจสายรุ้งพาดผ่านนภา เงาร่างนับไม่ถ้วนโถมทะยานอยู่ท่ามกลางคลื่นลำแสงคร่าชีวิตเหล่านี้ ไล่ล่า ต่อสู้ เข่นฆ่าสังหาร การเคลื่อนไหวทุกชนิดล้วนบังเกิดขึ้นในสมรภูมิสัประยุทธ์อันสับสนอลหม่าน
ผู้คนบางครั้งถูกบดขยี้เป็นผุยผง บ้างร่วงลิ่วลงจากท้องฟ้า จมหายไปในทะเลเมฆ
โดยเฉพาะอย่างยิ่งการต่อสู้ขับเคี่ยวระหว่างจินตันด้วยกัน ทั้งสองฝ่ายล้วนจู่โจมอย่างสุดกำลัง ก่อเกิดกลุ่มแสงกว้างใหญ่หลายสิบหมู่ พวกมันเจิดจรัสดุจดวงตะวันดวงเล็ก ๆ คลื่นพลังอันเกรี้ยวกราดกวาดซัดไปทั่วทุกทิศทาง
ฝ่ายหนึ่งหมายเร่งเผด็จศึกโดยเร็วที่สุด อีกฝ่ายหนึ่งอาศัยรุกแทนตั้งรับ โหมจู่โจมกดดันอย่างบ้าคลั่งเพื่อปกป้องมาตุภูมิของตน ดังนั้นนับตั้งแต่แรกปะทะ การต่อสู้ก็แทบจะดุเดือดเลือดพล่านถึงขีดสุด
ในไม่ช้า ฟ่งเยวี่ยเริ่มรู้สึกกดดันจากการบุกจู่โจมของฝ่ายศัตรู
พวกนางเดิมทีคาดว่ากองกำลังของอีกฝ่ายสมควรแตกพ่ายอย่างรวดเร็วหลังจากการปะทะระลอกแรก แต่แล้วอีกฝ่ายกลับเกาะแน่นติดหนึบกับพวกมันเหมือนตังเม ความแข็งแกร่งของฝ่ายตรงข้ามมีไม่มากนักพิชัยยุทธ์ของพวกมันก็หาได้เลิศล้าอันใด ในความเห็นของนางพวกมันทั้งกระจัดกระจายและยุ่งเหยิงสับสน หาความเป็นระเบียบไม่ได้เลย
แ
