ะเกลี้ยกล่อมหลัวหลีด้วยวิธีใด ได้แต่ใช้เวทวิชาสะกดให้มันหลับใหลไปชั่วคราว
ในความเงียบงันของบรรยากาศสิ้นหวังอับจน ผูเยาพลันกล่าวว่า“อาจบางทีพอมีหนทางสายหนึ่ง เพียงแต่…นี่แทบไม่ต่างจากความตาย”
“หนทางใด?”
ยูเยากล่าวช้า ๆ ว่า “ครั้งหนึ่งบนสมรภูมิ ข้าพบเวทวิชาที่ไม่สมบูรณ์จากซิวเจ่อผู้หนึ่ง ลองอ่านดู แล้วเจ้าจะเข้าใจเอง”
กล่าวจบคำ ก็ซัดลูกกลมแสงลูกหนึ่งให้จั่วม่อ
จั่วม่อรับดวงแสง เพ่งจิตเข้าไปอ่านดูชั่วครู่ ในที่สุดค่อยเข้าใจว่าผูเยาหมายความว่าอย่างไรที่ว่าไม่ต่างจากความตาย
นี่เป็นเวทวิชาที่ขนานนามว่า ‘กุญแจเป็นตาย’ เป็นเคล็ดวิชาที่ยังไม่เสร็จสิ้นสมบูรณ์ ทว่าเลิศพิสดารสุดเปรียบปาน ซึ่งความจริงเรียกว่าเวทวิชายังถือว่าไม่ถูกต้องนัก ในความเห็นของจั่วม่อนี่เป็นเพียงหลักการที่บ้าระห่าจนแทบถึงขั้นเสียสติ แวทวิชาแขนงนี้ไม่ลึกลับซับซ้อน ตรงกันข้ามกลับเรียบง่ายอย่างที่นึกไม่ถึง
นั่นคือพลิกฟื้นจากความตาย อาศัยสภาวะของความตายเข้าสู่วิถี!
ในข้อสมมติฐานนี้ เชื่อว่าการตายของมนุษย์เป็นเพียงกระบวนการประเภทหนึ่ง ดังเช่นการเจาะทะลุลงไปในขนมเปี๊ยะที่เรียงซ้อนกันเป็นชั้นๆ ผ่านลงไปทีละชั้น ๆ รอจนเจาะผ่านชั้นสุดท้าย จึงจะเป็นความตายที่แท้จริง
ผู้ที่คิดค้นวิชานี้คาดเดาว่า ตอนที่ยังอยู่ในระดับชั้นด้านบน แม้จะเป็นความตายเช่นเดียวกัน แต่ยังคงเป็นเพียงความตายเทียมเท่านั้น สถานะ
แนวคิดอันแปลกพิสดารถึงปานนี้ แม้จะด
