บนทะเลสีดำกว้างใหญ่ไร้ที่สิ้นสุด เห็นมหานครอันใหญ่โตโอฬารและงามตระการลอยอยู่เหนือผิวทะเล โครงร่างของตัวเมืองแผ่กว้างออกสองฟากข้าง วาดเป็นเส้นสีเหลืองหนาทึบทอดยาวไปตามแนวเส้นขอบฟ้ามองไม่เห็นสุดปลาย
“ลงไปเถอะ” ถังเฟยพลิ้วกายลงจากพรมแมลงพายุทรายเป็นคนแรก“บริเวณนี้ไม่อนุญาตให้เหินบิน”
ได้ยินเช่นนี้ ทุกคนทยอยกระโดดลงมา เก็บพาหนะปิศาจของพวกมันไป
เห็นภาพอันโอ่อ่าโอฬารเบื้องหน้า พวกมันอดร้องอุทานอย่างตื่นตระหนกไม่ได้ ท้องทะเลกว้างใหญ่ไร้ขอบเขตที่ทอดขวางหน้า บันดาลให้ทุกคนสำนึกตัวว่าเล็กกระจ้อยร่อยนัก
จั่วม่อเดินไปข้างหน้าสองสามก้าว ก้มลงมองดูอย่างใกล้ชิด ค่อยกล่าวอย่างประหลาดใจ “ทะเลดำนี้ไม่ได้เกิดขึ้นตามธรรมชาติ?”
“อา มิผิด ทะเลดำนี้เรียกว่าทะเลไร้ธุลี เมื่อครั้งกระโน้น ปรมาจารย์ซือจื่อหมิงดำริจะสร้างเมือง เหล่าผู้เยี่ยมยุทธ์ทั่วหล้ามารวมตัวกัน ของกำนัลมากมายส่งมาจากเจ็ดจอมปิศาจด่านไสว้ มิหนำซ้ายังมีสี่สิบหกจอมปิศาจด่านเจียง ทยอยเดินทางมาจากทุกสารทิศทั่วทั้งอาณาจักรร้อยเถื่อนเพื่อมีส่วนร่วมในการก่อสร้างมหานครแห่งนี้ หลังจากใช้เวลาก่อสร้างถึงสามปีเต็ม พวกมันค่อยสร้างเมืองมหาสันติไม่ดับสูญแล้วเสร็จ” เถาซิงถอนหายใจคราหนึ่ง จากนั้นกล่าวต่อ “ในเวลานั้นยังไม่มีทะเล มีแต่เพียงบ่อน้าแห่งเมืองมหาสันติ แต่หลังจากนั้น มีผู้คนมากมายเดินทางมาเยี่ยมเยือนอย่างไม่รู้จักจบสิ้น ผู้แสวงบุญทุกคนที่เดินทางมาท
