รย์ตัวอ่อนปิศาจที่แท้จริง ชื่อเสียงกระเดื่องดังไปทั่ว” โซ่วผิงกล่าวพลาง ดวงตาฉายความต้องการ แต่มันก็ทราบว่านี่เป็นเพียงความหวังลม ๆ แล้ง ๆ ดังนั้นสายตากลับเป็นสงบเยือกเย็นอย่างรวดเร็ว
จั่วม่อพอเข้าใจแล้ว พลันหมุนตัว ร้องตวาดไปทางสมรภูมิเดือด “เถาซิง! เจ้ามีตัวอ่อนปิศาจหมอกหรือไม่
โซ่วผิงตะลึงพรึงเพริด หน่วยองครักษ์ดาวสวรรค์ทั้งหมดถึงกับไร้คำพูด
เขิงเหลียนเอ๋อร์ริมฝีปากอิ่มจุดรอยยิ้มน้อย ๆ ที่แทบมองไม่เห็นวูบหนึ่ง
“ท่านปรมาจารย์ พวกมันจะยินยอมยื่นมือเข้าช่วยรึ?”
ถังเฟยแม้จะได้รับคำชมเชย บนใบหน้ากลับไม่มีเค้าภาคภูมิใจ เกร็งมือแน่น บีบกระชับด้ามศาสตรามารจนข้อนิ้วขาวซีด
นางทางหนึ่งกล่าววาจากับเฉิงจู่ อีกทางหนึ่งมุ่งความสนใจส่วนใหญ่ไปยังสมรภูมิ นางสังเกตเห็นฉาซยงเริ่มเชื่องช้าลงกว่าเดิม ต้องตื่นตระหนกทันที
ถังเฟยย่อมทราบดีแก่ใจ การที่นางสามารถใช้กำลังพลห้าร้อยหยุดยั้งทัพยักษาเขียวหนึ่งพันห้าร้อยได้ ก็เนื่องเพราะฉาซยงเป็นนักรบที่มีฝีมือ มิเช่นนั้นพวกมันคงต้องพ่ายแพ้ล้มตายไปเสียนานแล้ว
หากฉาซยงต่อสู้จนหมดสิ้นเรี่ยวแรง การต่อสู้ที่คู่คี่ก้ากึ่งจะถึงจุดจบในบัดดล
ทันใดนั้นเอง สุ้มเสียงตวาดถามดังกึกก้องไปทั่วสมรภูมิ “เถาซิง! เจ้ามีตัวอ่อนปิศาจหมอกหรือไม่
ถังเฟยดวงตาเบิกกว้าง สีหน้าแข็งทื่อ รู้สึกอึดอัดขัดข้องอย่างบอกไม่ถูก นางติดตามเถาซิงมานานปี เคยเห็นท่านปรมาจารย์ร้องขอความช่วยเหลือจากผู้อื
