ารที่มีความหวังสายหนึ่ง แต่แล้วกลับพบว่าจิงสือ โอ้ ไม่ใช่ เป็นม๋อเป้ย ม๋อเป้ยไม่เพียงพอให้ซื้อวัตถุดิบ!
ที่น่าคลั่งใจยิ่งไปกว่านั้น คือมิใช่ว่าจั่วม่อไม่มั่งคั่งร่ารวยพอ แต่มันไม่มีปัญญานำทรัพย์สินเงินทองออกมาได้ต่างหาก!
ยังจะมีสิ่งใดน่าโศกสลดหดหู่มากไปกว่านี้อีกเล่า?
จั่วม่อในใจร่าไห้จนน้าตาแทบเป็นสายเลือด
ทันใดนั้นเอง สุ้มเสียงแปลกหูเสียงหนึ่งพลันดังขึ้น ขัดจังหวะความเศร้าสลดของจั่วม่อ
“จั่วเซียนเซิงสบาย”
คนผู้นี้กล่าวด้วยสุ้มเสียงลุ่มลึกเป็นพิเศษ เต็มไปด้วยความกังวานที่ไม่มีผู้ใดเสมอเหมือน
จั่วม่อเงยหน้าขวับ เพ่งพิศคนผู้นั้น เห็นร่างสูงสมส่วนเยี่ยงชายชาติยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้า ห่อหุ้มร่างอยู่ในชุดเกราะสีเขียวเข้ม ดวงตาสีแดงเข้มจ้องมองจั่วม่อโดยไร้ซึ่งความอบอุ่นใด
ด่านเจี้ยว!
จากพลังสภาวะที่แผ่ซ่านออกมา จั่วม่อค้นพบระดับพลังฝีมือของอีกฝ่ายในบัดดล
จั่วม่อสะท้านใจวูบ อดบังเกิดสังหรณ์ร้ายมิได้
