เมื่อเหินร่อนเข้าหา ร่างแบน ๆ จะหมุนคว้างด้วยความเร็วสูง หนวดทั้งสี่เส้นยืดขยายออกไปในแนวขวาง ทำให้โล่พื้นที่รอบกายมันเปลี่ยนเป็นแบนราบตามไปด้วยลักษณะคล้ายดาวกระจายสี่แฉกชิ้นหนึ่ง
เหวยเสิ้งกับจงหยูสีหน้าแปรเปลี่ยนเล็กน้อย ฝ่ามือประทับสุริยันของจั่วม่อร้ายกาจเพียงใด พวกมันทราบกระจ่างแก่ใจดี แต่ผู้ส่งสารเมฆากับต้านรับฝ่ามือเต็มกำลังนี้ได้โดยไม่เป็นอันตรายแม้แต่น้อย ทั้งคู่อดแตกตื่นตกใจไม่ได้ ยิ่งไปกว่านั้นผู้ส่งสารเมฆายังรวดเร็วดุจสายฟ้า!
พวกมันล้วนเป็นยอดยุทธ์ที่เคี่ยวกรำตัวเองผ่านการต่อสู้อันโชกโชนพลันตระหนักถึงจุดที่เป็นอันตรายทันที
หมอกเมฆที่หนาทึบจนแทบจับต้องได้ สำหรับพวกมันแล้วเป็นสิ่งกีดขวางสายตาอย่างร้ายกาจ แต่สำหรับสัตว์เมฆเหล่านี้กลับเป็นเครื่องกำบังชั้นเลิศ
เหวยเสิ้งยกปลายกระบี่ขึ้นเล็กน้อย ส่วนจงหยูกงล้อภาวนากากบาทพลันปรากฏขึ้นในมือ คนทั้งสองเตรียมพร้อมเผชิญกับศัตรูอันร้ายกาจ!
คังเต๋อขวัญวิญญาณแทบหลุดลอยออกจากร่าง ผู้ส่งสารเมฆาคือสัตว์เมฆที่บรรดาซิวเจ่อผู้ยังชีพด้วยการล่าสัตว์เมฆดังเช่นมันหวาดกลัวเป็นที่สุด สัตว์ร้ายลมหายใจน้าแข็งแม้ร้ายกาจ แต่เพียงอาศัยอยู่แต่ในแม่น้าเมฆา ตราบเท่าที่พวกมันไม่เข้าไปใกล้แม่น้าก็ไม่มีอันตรายใด แต่ผู้ส่งสารเมฆากลับไม่ใช่เช่นนั้น พวกมันมีจำนวนมาก พบเห็นได้ทั่วไปในส่วนลึกของทะเลเมฆ ในแต่ละปีมีซิวเจ่อมากมายนับไม่ถ้วนที่ต้องเอาชีวิตมาสังเวยให้แก
