กล้าขวางข้าได้?!”
ม่อลั่วหัวเราะเย้ยหยัน
“เจ้าบ้าไปแล้ว มันบ้าบอสิ้นดี! เจ้าถึงกับยอมทรยศต่ออาณาจักรต้าหลี่? ม่อลั่ว เจ้าก็เป็นคนของอาณาจักรต้าหลี่ ทำไมถึงได้ทำแบบนี้กัน?!”
ดวงตาจวินจื่อหลิงเต็มไปด้วยโทสะและความไม่เข้าใจ
เพียงคำพูดของม่อลั่ว นางก็เข้าใจในทันทีว่าเขาตัดสินใจหักหลังและเข้าร่วมกับราชวงศ์ต้าหลิน หวังช่วยทำลายแคว้นต้าหลี่!
แบบนี้เจ้าชายหยวนฮ่าวหรันจะตกอยู่ในอันตรายแน่นอน
หัวใจของจวินจื่อหลิงเต็มไปด้วยความห่วงใย
“คนของอาณาจักรต้าหลี่งั้นหรือ? ผิดแล้ว ข้าเป็นคนของราชวงศ์ต้าหลิน! ในโลกนี้ ผู้แข็งแกร่งคือผู้ที่คู่ควร ส่วนผู้อ่อนแอก็มีแต่ต้องยอมจำนนหรือไม่ก็ตาย! จวินจื่อหลิง ข้ารู้ว่าเจ้ากำลังถ่วงเวลา แต่เจ้าคิดจริงหรือว่าจะมีใครมาช่วยเจ้าได้? ข้าจะให้โอกาสเจ้าอีกครั้ง ยอมสวามิภักดิ์ต่อข้า ข้าจะไว้ชีวิตเจ้า มิเช่นนั้น…จงตายซะ!”
ม่อลั่วหัวเราะเย้ย ดวงตาเต็มไปด้วยการเยาะเย้ยถากถาง
โฮกก!
พลังปราณในกายพลันปะทุขึ้น กดดันจวินจื่อหลิง จ้าวซวี่ และซูเฉินอย่างรุนแรง
เขาไม่เห็นจ้าวซวี่อยู่ในสายตาด้วยซ้ำ เพราะอีกฝ่ายอยู่เพียงขอบเขตจ้าวยุทธ์เท่านั้น
“ให้ข้ายอมสวามิภักดิ์? ฝันไปเถอะ! ม่อลั่ว ข้าขอเตือนเจ้าไว้ ผู้กระทำชั่ว ย่อมมีจุดจบเลวร้าย!”
จวินจื่อหลิงตอบกลับด้วยเสียงเย็นเยียบ
“ไม่ยอม? เช่นนั้นก็ตายซะ!”
ม่อลั่วแค่นเสียง ก่อนจะทะยานขึ้นฟ้า พุ่งเข้าใส่ซูเฉินหมายจับตัว
ไม่ว่าจะใช่การดูดซ
