ะเลเมฆได้?
เดิมทีไม่คิดนำอากุ่ยร่วมทางมาด้วย แต่ผูเยาเตือนว่าตัวอ่อนเมฆวารีจะมีประสิทธิภาพสูงสุดเมื่อรับประทานสด ๆ หลังจากจับมาได้ ดังนั้นจั่วม่อได้แต่พาอากุ่ยมาด้วย
นกโง่ท่วงท่าเย่อหยิ่งถือดีราวกับราชินีสูงศักดิ์ ตามติดอากุ่ยเป็นเงาตามตัว ไม่ชายตามองจั่วม่อโดยสิ้นเชิง เจดีย์น้อยกับเจ้าเพลิงน้อยถูกกอดเอาไว้ในอ้อมแขนของอากุ่ย ส่วนเจ้าดำน้อยเกาะแน่นอยู่บนเรือนผมของอากุ่ย สือผิ่นกับหยางกวงทำท่าทำทางราวกับราชองครักษ์ ลอยไปลอยมารอบกายอากุ่ย ดูน่าเวียนหัวไม่น้อย
จั่วม่อรู้สึกพูดไม่ออกบอกไม่ถูก
ในด้านของความร้ายกาจและไร้ยางอาย เหล่าเจ้าตัวเล็กล้วนเรียนรู้มาจากจั่วม่ออย่างหมดเปลือกจริง ๆ
มันไม่มีทางเลือกอื่นเลย ไม่ว่าจะอย่างไร นำเจ้าตัวเล็กร่วมทางมาตัวหนึ่งหรือมาด้วยทั้งหมดก็ยุ่งยากวุ่นวายไม่ต่างกันอยู่ดี มันได้แต่ลองเปลี่ยนวิธีคิด เหล่าเจ้าตัวเล็กเป็นนักสู้ที่มีฝีมือไม่เลวทีเดียว
สำหรับนกโง่ไม่จำเป็นต้องเอ่ยถึง นางแข็งแกร่งที่สุดในเหล่าเจ้าตัวเล็กทั้งหมด สมกับที่เป็นต้าเจี่ยของพวกมัน กระทั่งจั่วม่อยังไม่ทราบแน่ชัดถึงระดับพลังฝีมือที่แท้จริงของนาง ผู้ที่แข็งแกร่งรองจากนกโง่คือสือผิ่นหลังจากไปรังควานหาเรื่องกับฝูงแมลงอยู่ทุกวี่วัน พลังฝีมือของมันก็แปรเปลี่ยนไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง เจดีย์น้อยเป็นยุทธภัณฑ์เชื่อมวิญญาณของจั่วม่อ ทุกวันเอาแต่เล่นสนุก ไม่เคยทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน อาจมีประโยชน์ใช้ส
