ก็ได้แต่พึ่งพาการเติมพลังปราณด้วยจิงสือเป็นบางครั้งเท่านั้น ข้าวปราณและโอสถปราณอาจพึ่งพาได้มากกว่า ส่งผลข้างเคียงน้อยกว่า แต่ย่อมสิ้นเปลืองกว่ามาก ยากที่จะจัดหามาป้อนต่อกองทัพในระยะยาว
“แต่ค่ายเว่ยฝึกปรือทักษะปิศาจ” จั่วม่อค่อยนึกขึ้นได้
“นั่นคือเหตุผลที่ข้าบอกว่าพวกเราโชคดีไม่น้อย” เว่ยสุ้มเสียงสงบราบเรียบ “ข้าว่าเจ้าสมควรเชื่อมั่นในค่ายเว่ยให้มากกว่านี้ ค่ายเว่ยในตอนนี้ไม่เหมือนกับที่เคยเป็นมาอีกแล้ว”
เสียงแค่นอย่างเย็นชาเสียงหนึ่งดังขึ้นในใจจั่วม่ออย่างกะทันหันเหมือนเสียงขู่ฟ่ออันอาฆาตมาดร้ายและเย็นยะเยียบชองอสรพิษร้าย
เป็นผูเยา
ผูเยาที่ชาญฉลาด ไหนเลยจะไม่เข้าใจความหมายในวาจาของเว่ยได้?
จั่วม่อแสร้งทำเป็นไม่ได้ยิน มีแต่ยามที่สองวัตถุโบราณนี้ขัดแย้งกันมันสามารถเป็นชางประมงได้รับข้าว! แต่หากสองคนนี้รวมหัวกัน มันนึกไม่ออกเลยว่าวันคืนของมันจะอยู่รอดไปได้อย่างไร!
โชคดีที่กองทัพที่มันนำมาเป็นค่ายเว่ย หากเป็นค่ายจูเชวี่ยคงต้องเสียเปรียบอยู่หลายขุม ทุ่งหญ้าปิศาจไม่มีผลต่อค่ายเว่ย จั่วม่อค่อยคลายใจลงเล็กน้อย
ฝ่ายตรงข้ามระมัดระวังตัวยิ่ง เพียงมองจากบริเวณโดยรอบที่เต็มไปด้วยทุ่งหญ้าปิศาจ ก็สามารถมองออกได้
“เจ้าค้นพบตำแหน่งของค่ายทัพหลักหรือไม่จั่วม่อหันกลับไปถามกู้หมิงกง
กู้หมิงกงสั่นศีรษะ “ผืนดินสีดำนี้แปลกประหลาดยิ่ง ยันต์พันวิหคไม่สามารถบินผ่านไปได้”
เป็นไปตามคาด!
ทุ่งหญ้าปิศาจแม้ยังไม่