้มตายเป็นจำนวนมาก”ผู้ช่วยแม่ทัพรีบรายงาน
เยี่ยหลิงพอฟังกลับไม่ได้แตกตื่นลนลาน “นี่เป็นเรื่องธรรมดายิ่ง ซิวเจ่อไม่ได้อ่อนแอ ซึ่งความจริงพวกเรามาเหยียบประตูบ้านของพวกมัน ฆ่าคนของพวกมัน หากพวกมันไม่ตอบโต้แม้แต่น้อย นั่นจึงน่าแปลกใจกว่า”
“ต้าเหรินกล่าวถูกต้อง”
“เราต้องระมัดระวังให้มาก ป้องกันไม่ให้ผู้อื่นลอบโจมตีเราได้” เยี่ยหลิงสีหน้าหนักอึ้ง “สั่งให้ทุกคนตื่นตัวอยู่เสมอ! ในหมู่ซิวเจ่อย่อมมีบุคคลอันชาญฉลาด เราไม่อาจเรือล่มในน้าตื้นได้!”
“ทราบแล้วต้าเหริน!” ผู้ช่วยแม่ทัพรับคำสั่ง
ทันใดนั้นเอง เสียงหวีดแหลมดังสนั่นลั่นไหว เยี่ยหลิงรู้สึกแทบหูดับ
หนึ่งแม่ทัพหนึ่งผู้ช่วยสีหน้าแปรเปลี่ยนทันควัน!
มีคนลอบโจมตีค่ายทัพของพวกมัน!
จั่วม่อใบหน้าสลดหดหู่ยิ่ง
พวกมันอุตส่าห์ย่องมาถึงตรงหน้าศัตรู หากไม่ฉวยโอกาสนี้ลอบโจมตีสักครา พวกมันจะต้องถูกสวรรค์ลงทัณฑ์แน่!
แต่กระนั้นมันกลับคิดไม่ถึง ว่าการระวังป้องกันของอีกฝ่ายจะเข้มงวดกวดขันถึงเพียงนี้ มันแม้หลีกเลี่ยงจากสายสืบของฝ่ายตรงข้าม แต่แนวป้องกันของศัตรูกลับเข้มงวดยิ่ง ในที่สุดก็ถูกศัตรูรู้ตัว
สิ่งที่เป็นตัวการร้ายในครั้งนี้ คือแมลงขนาดเท่านิ้วหัวแม่มือตัวหนึ่งเจ้าตัวร้ายนี้หลบซ่อนอยู่ใต้ดิน อย่าว่าแต่จะชิงโจมตีมันก่อน แค่หาตัวให้พบยังยากลำบากยิ่ง
ทันใดนั้น ในดินสีดำใต้ฝ่าเท้าของพวกมัน คล้ายมีสิ่งใดเคลื่อนไหวอย่างเร็วรี่ พุ่งดิ่งเข้าหากลุ่มของจั่วม่อด้ว
