มันเดิมทีตั้งใจจะกำจัดเหล่าอาหารม้ากระสุนปืนใหญ่ให้หมดเสียก่อน ค่อยรวบรวมกำลังทั้งหมดเพื่อปะทะหักหาญกับสองหยวนอิง
เรื่องราวเมื่อมาถึงขั้นนี้ มันแม้สำนึกเสียใจก็สายเกิน
ป่าไผ่ดำครึ่งหมู่เหนือศีรษะของจู๋จ้างเหล่าเหรินพลันเปลี่ยนกลับเป็นไผ่ทะเลศพต้นเดิม จู๋จ้างเหล่าเหรินสะบัดปลายเล็บกรีดใส่ข้อมือตัวเองโลหิตสาดพุ่งออกมา ไผ่ทะเลศพคล้ายดื่มเลือดทั้งหมดที่ราดรดลงไปยังลำไม้ไผ่จนเกลี้ยงฉาด
จู๋จ้างเหล่าเหรินคล้ายชราลงยี่สิบปีในชั่วพริบตา ผมเผ้าทั้งหมดกลายเป็นขาวโพลนทั้งศีรษะ
เก๋อไห่สีหน้าเคร่งเครียดจริงจัง ล้วงไข่มุกไท่จี๋สีขาวดำออกมาอย่างระมัดระวัง ไข่มุกนี้มีขนาดเท่าไข่นกพิราบ ไม่มีสิ่งใดโดดเด่นสะดุดตาแม้แต่น้อย
แต่เซินอู๋ไฮ่พอเห็นไข่มุกไท่จี๋เม็ดนั้น พลันสีหน้าแปรเปลี่ยนเป็นปั้นยาก ร้องอุทานอย่างตื่นตระหนก “ไข่มุกหยินหยางไร้จำกัด… …” (หยินหยางอู๋จี๋จู)
หลีซู่สีหน้ากลายเป็นขาวเผือด
ไข่มุกหยินหยางไร้จำกัดเป็นของวิเศษที่ลี้ลับมากชิ้นหนึ่ง ไม่ทราบว่าผู้ใดหลอมสร้างขึ้น ทั้งยังไม่ทราบว่าหลอมสร้างขึ้นมาเพื่ออะไร มีต้นกำเนิดลึกลับยิ่ง แรกเริ่มเดิมทีไข่มุกนี้ไม่มีผู้ใดรู้จัก แต่หลังจากเหตุการณ์หนึ่ง ก็กลับกลายเป็นมีชื่อเสียงโด่งดังคับฟ้า
เหตุการณ์นั้นก็คือ สำนักที่มีสามหยวนอิงกับอีกสิบหกจินตันถูกล้มล้างในชั่วข้ามคืน
ผู้ลงมือมีเพียงคนเดียว
ข่าวนี้เมื่อแพร่สะพัดออกไปย่อมสะท้านทั่วสวรรค์สี่ดินแดน ไข
