นทร์ ดวงดาว!
จ้าวซวี่ผู้นี้…เป็นอัจฉริยะหายากโดยแท้!
ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ซูเฉินย่อมไม่ปล่อยเขาไป
“ก้าวข้าม? การจะก้าวข้ามง่ายดายนักหรือ? แม้แต่จักรพรรดิยุทธ์ยังไม่อาจก้าวข้าม เจ้ากล้ากล่าวว่าจะกลายเป็นจักรพรรดิเทพยุทธ์แน่นอนหรือ?”
จ้าวซวี่แค่นเสียง
“ถูกต้อง! อนาคตข้าจะต้องเป็นจักรพรรดิยุทธ์ และอาจก้าวข้ามจักรพรรดิเทพยุทธ์ สู่เทพเจ้าแท้จริง!”
ซูเฉินกล่าวอย่างเรียบเฉย แต่น้ำเสียงกลับแฝงไว้ด้วยอหังการแห่งผู้ที่ยืนอยู่เหนือฟ้า
แม้แต่จ้าวซวี่ก็ยังสะท้านใจ
“เชื่อหรือไม่ก็แล้วแต่ หากเจ้าอยากมีชีวิตอยู่ เจ้าต้องภักดีต่อข้า! เจ้าคงไม่คิดว่า หลังเจ้ารู้ว่าพวกเราได้ครอบครองศิลามรดกของนักบุญยุทธ์แล้ว ข้าจะปล่อยเจ้าออกไปง่าย ๆ ใช่หรือไม่?”
ซูเฉินยิ้มเย้ย
ใบหน้าจ้าวซวี่ซีดเผือด เขาเริ่มรู้สึกเสียใจ
เสียใจที่อดใจไม่ไหว เดินเข้ามาในประตูนี้
ตอนนี้แม้เขาจะเห็นร่างของนักบุญยุทธ์แล้ว แต่ก็ตกอยู่ในสถานะที่ไม่ต่างจากคนตาย
เขารู้ว่า ซูเฉินไม่มีทางปล่อยเขาไปอย่างไร้กังวล แม้แต่จักรพรรดิจากสามแดนศักดิ์สิทธิ์ยังอาจลงมือเพื่อแย่งชิงมรดกนี้
แล้วซูเฉินจะไว้ใจเขาได้อย่างไร?
“หากข้าไม่ยอมล่ะ?”
จ้าวซวี่กัดฟันถาม
“ถ้าไม่ยอม เจ้าก็เตรียมตายได้เลย! แต่ข้ารู้ว่านักพรตฮวงจุ้ยนั้นกลัวตายเป็นที่สุด…เจ้าเองก็คงไม่ต่างกันกระมัง?”
จ้าวซวี่: “…”
“รีบตัดสินใจ ข้ามีความอดทนจำกัด!”
ซูเฉินกล่าวอย่างไม่ใส่ใจ
“ตกลง! ซูเฉิน ข้ายอม
