ให้จั่วม่อถึงกับหนังศีรษะชาซ่านในวิหารเทพเต็มไปด้วยอาณาจักรลับใหญ่น้อยมากมาย หากมันพลาดพลั้งถูกกักเอาไว้ในอาณาจักรลับเหล่านี้โดยไม่รู้ตัว ชั่วชีวิตนี้อย่าหมายค้นพบทางออก ได้แต่เป็นผีร่วมกลบฝังยามที่วิหารเทพถึงกาลแตกดับลง
จั่วม่อปลุกปลอบสมาธิจิตใจถึงสิบสองส่วน
โถงทางเดินซับซ้อนวกวนดุจเขาวงกต หากไม่มีแผนที่ จั่วม่อเกรงว่านี่จะไม่ใช่เรื่องง่ายดาย
ทันใดนั้นมันชะงักเท้า เบื้องหน้ามันเป็นทะเลสาบแห่งหนึ่ง
เห็นพื้นน้าไร้ที่สิ้นสุด ราบเรียบดุจแผ่นกระจก ยอดเขาที่ห่างไกลแทบจะมองเห็นเป็นเงารางเลือน เหนือทะเลสาบ ท่ามกลางม่านหมอกลี้ลับรางเลือน เห็นฟองอากาศใหญ่น้อยมากมายเหลือคนานับล่องลอยอย่างอิสระเสรี ฟองอากาศเหล่านี้ต่างสีสัน แปรเปลี่ยนไปตามแสงตะวันที่ส่องกระทบ สวยสดงดงามอย่างบอกไม่ถูก
จั่วม่อสูดลมหายใจอย่างหนาวเหน็บ ใบหน้าเริ่มเคร่งขรึมจริงจัง
นี่ย่อมเป็น ‘อาณาจักรลับวารีเลือด’ แล้ว!
มันเป็นอาณาจักรลับที่อันตรายยิ่ง! ผู้พิทักษ์อาณาจักรลับวารีเลือดเป็นสตรีที่เรียกว่าถู ครั้งหนึ่งนางเคยเป็นกงจู่ (องค์หญิง) แห่งชนเผ่าท้องสมุทร ทว่ากาลเวลาล่วงผ่านเนิ่นนานเกินไป นางสุดท้ายสูญเสียสติสัมปชัญญะไปอย่างสิ้นเชิง หลงเหลือเพียงสภาพตัวประหลาดที่รู้จักแต่การเข่นฆ่าสังหารเท่านั้น
ฟองอากาศที่ดูคล้ายงดงามตระการเหล่านี้ แท้ที่จริงดุร้ายอันตรายสุดคาดคิด ฟองอากาศแต่ละฟองล้วนเป็นอาณาจักรลับแห่งสายน้า หากมีคนตกลงไป
