งอ่อนจางจนแทบมองไม่เห็นพลันลอยออกมาจากผนังหิน
แสงอ่อนจางยิ่ง คล้ายแฝงประกายสีเขียวอยู่เล็กน้อย ค่อย ๆ แทรกหายเข้าไปในร่างจั่วม่อ
ในห้วงนิทราอันลึกล้า จั่วม่อไม่ได้รู้สึกตัวแม้แต่น้อย
การรุกรานของพลังงานสีเขียวที่แทรกซึมเข้าไปในร่างกายจั่วม่อไม่รวดเร็วนัก ทั้งยังไร้สุ้มเสียง
ทันใดนั้นเอง ตันเถียนของจั่วม่อและช่องว่างที่หว่างคิ้วพลันสว่างวาบขึ้นพร้อมกัน และในเวลาเดียวกัน ทั่วทั้งร่างของมันก็เรืองแสงประกายสีทองอ่อนจาง
ในช่วงคับขันอันตรายสุดขีดนี้ พลังทั้งสามของจั่วม่อเริ่มลงมือประสานงาน ต่อต้านการรุกรานของพลังงานสีเขียวอย่างสุดกำลัง
ความเร็วในการแทรกซึมของพลังงานสีเขียวพลันเชื่องช้าลงไปอีก
แสงสีบนร่างจั่วม่อแปรเปลี่ยนไม่หยุดยั้ง พลังสี่ชนิด ลำแสงสี่สี บัดเดี๋ยวมืดสลัว บัดเดี๋ยวสว่างจ้า เปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา
ทว่าบนใบหน้าของจั่วม่อไม่มีร่องรอยเจ็บปวด มีเพียงรอยยิ้มน้อย ๆจุดขึ้นที่มุมปากเหมือนทารก มันคล้ายนอนหลับสบายเป็นอย่างยิ่ง
มันมีความฝันอันแปลกประหลาด
