“นี่หรือเกาะเต่า?” บุรุษร่างใหญ่ที่ด้านหน้าสุดมองดูกลุ่มเมฆม้วนตัวไปมา ดวงตาเป็นประกาย “ยอดเยี่ยมสมคำเล่าลือ!”
“ใช่แล้วใช่แล้ว!” ซิวเจ่อร่างเล็กรีบตอบรับ มันผู้นี้ปากแหลมแก้มซูบตอบ คล้ายวานรตัวหนึ่ง “ต้าเหรินช่างปราดเปรื่อง! เกาะแห่งนี้แม้ไม่เปิดเผยตัวเอง แต่สถานที่นี้เป็นตำแหน่งที่ดีที่สุดรองจากพรรคซวีหลิง”
จากนั้นพลันลดเสียงลง กล่าวต่อไปว่า “บริวารได้ใช้เคล็ดทำนายเสื้อป่าน ลองคาดคำนวณอย่างรอบคอบหลายครั้งครา ยิ่งทำนายยิ่งรู้สึกว่าเกาะเต่าอยู่ในตำแหน่งที่ดี ที่นี่สมควรอยู่ไม่ไกลจากซากโบราณสถานดังนั้นเมื่อซากโบราณสถานปรากฏขึ้น อยู่ที่นี่เราจะสามารถค้นพบระลอกแรงสั่นสะเทือนได้ทันที”
“อ้อ เจ้าแน่ใจหรือไม่?” บุรุษร่างใหญ่ผู้เป็นหัวหน้าสีหน้าแปรเปลี่ยนเป็นครั้งแรก
“ในแง่ของการทำนาย นี่เป็นสิ่งที่ถูกต้อง” บุรุษร่างเล็กปากแหลมทราบดีว่าเรื่องเช่นนี้ไม่สามารถรับประกันได้ จึงกล่าวออกตัวอย่างระมัดระวัง “เพียงแต่ซากโบราณสถานนี้สร้างขึ้นในยุคโบราณ เต็มไปด้วยตัวแปรที่ไม่แน่นอนนานัปการ ดังนั้นบริวารไม่กล้ารับประกันเป็นมั่นเหมาะ ทว่าระยะนี้มีหลายกลุ่มเฝ้าวนเวียนอยู่รอบ ๆ เกาะเต่า พวกมันจะต้องมุ่งเป้าไปที่เกาะเต่าเช่นกัน”
บุรุษร่างใหญ่เผยสีหน้าพึงพอใจ “อา เจ้าทำได้ดีมาก! เฮอะ! คนเหล่านั้นคิดแย่งชิงกับข้าหรือ? ใช่รำคาญในการมีชีวิตสืบต่อไปหรือไม่!”
พอกล่าวถึงประโยคท้าย สีหน้าก็กลับกลายเป็นดุร้ายกระหาย
