โดยมากมักไม่มีอารมณ์ที่ดี การฆ่าคนกลับกลายเป็นเรื่องธรรมดาสามัญไม่ต่างจากการรับประทานอาหารบรรดายอดยุทธ์ต่างถิ่นเป็นปัจจัยที่ไม่อาจคาดการณ์ได้ในการรักษาความสงบสันติของเมือง
อย่างไรก็ตาม จั่วม่อไม่เคยคิดจะยื่นมือเข้ายุ่งเกี่ยวกับการรักษาความสงบในเมืองซวีหลิง นั่นเป็นหน้าที่ของพรรคซวีหลิงต่างหาก แต่จากสถานการณ์ผิดปกตินี้ มันสังหรณ์ใจว่าพายุใหญ่อันร้ายกาจกำลังก่อตัวขึ้นเงียบ ๆ
เกิดอะไรขึ้นกันแน่?
เรื่องราวใดกันที่ทำให้จินตันมากมายถึงเพียงนี้ พากันแห่แหนมายังเมืองซวีหลิง? เมืองซวีหลิงไม่ใช่เมืองใหญ่ ทั้งยังไม่ได้มีสินค้าที่โดดเด่นเป็นพิเศษอันใด
ด้วยสังหรณ์ร้ายอันรุนแรง จั่วม่อตัดสินใจสืบสวนเรื่องนี้ให้กระจ่าง
บรรยากาศภายในเกาะเต่ากลายเป็นเขม็งตึงเครียดทันที ค่ายกลพิทักษ์เกาะเปิดใช้งานอีกครั้ง ส่วนห้องเรียนฝึกวิชาก็ยกเลิกไปทั้งหมด
ข่าวสารถูกส่งมาจากเมืองซวีหลิงไม่ขาดสาย
ในระยะเวลาอันสั้นเพียงสองวัน จำนวนจินตันในเมืองซวีหลิงเพิ่มขึ้นเป็นหนึ่งร้อยคน นี่เป็นจำนวนที่ทำให้ทุกผู้คนหนาวเยือกไปถึงขั้วหัวใจหนึ่งร้อยจินตันเพียงพอจะถล่มเมืองซวีหลิงจนราบเป็นหน้ากลอง!
แต่จินตันยังคงทยอยเข้ามาเพิ่มไม่ขาดสาย
หลังจากเจ็ดวันผ่านไป จำนวนจินตันในเมืองซวีหลิงบรรลุถึงระดับอันน่าขนพองสยองเกล้า ห้าร้อยคน!
การต่อสู้ในเมืองซวีหลิงปะทุขึ้นแทบทุกหัวระแหง ผู้คนเข่นฆ่ากันกลางถนนอยู่บ่อยครั้ง ความเสียหายที่เกิดขึ้นจ
