จยาวดุจเพิ่งยกภูเขาออกจากอก มันแหงนหน้าขึ้นมองดูโล่แสงสีครามที่ปกคลุมอยู่เหนือศีรษะ ม่านแสงนี้เบาบางยิ่ง แทบไม่ต่างจากเปลือกไข่ คล้ายกับว่าเพียงกระทบถูกก็จะแตกสลายไปกับตาแต่จั่วม่อแน่ใจว่าเว้นเสียแต่ยอดคนด่านหยวนอิงจะมาถึง มิฉะนั้นอาศัยเพียงซิวเจ่อด่านจินตันอย่าหมายจะทำลายม่านแสงบาง ๆ นี้ได้ กระทั่งซิวเจ่อด่านหยวนอิง คิดทำลายม่านแสงบางเฉียบนี้ไหนเลยง่ายดายดังใจนึก
ค่ายกลเวิ้งฟ้าอากาศครามมีพลังป้องกันสูงล้าสุดยอด หากสามารถเสาะหาวัตถุดิบที่ดีกว่านี้ และอากาศสีครามที่บริสุทธิ์กว่านี้ พลังของค่ายกลจะทวีขึ้นจนถึงจุดที่กระทั่งหยวนอิงยังไม่อาจทำลายได้
แต่จั่วม่อรีบสลัดความคิดเพ้อฝันนี้ออกจากใจอย่างรวดเร็ว อาศัยทรัพย์สมบัติที่มันมี ต่อให้รวมทั้งหมดเข้าด้วยกัน ยังไม่เพียงพอจะหลอมสร้างแท่งหนามเวิ้งฟ้าอากาศครามเช่นนั้นชุดหนึ่ง
โล่แสงค่อย ๆ เลือนรางลงจนมองไม่เห็นอีก ท้องฟ้าดูเหมือนกลับสู่สภาพเดิม แต่จั่วม่อทราบว่าพลังป้องกันของค่ายกลในยามนี้มากกว่าเดิมถึงสองเท่า
จั่วม่อต้องการสร้างรังของตนให้กลายเป็นป้อมปราการ
มันกำลังใคร่ครวญว่าสมควรสร้างหอรบค่อยกลสงครามสักจำนวนหนึ่งหรือไม่ แต่จากนั้นก็หยุดความคิดนี้ สำหรับเกาะเต่าในปัจจุบัน พลังของหอรบค่ายกลสงครามแทบไม่มีประโยชน์ใดอีกแล้ว ในอดีตครั้งเมืองอีกาทองคำ พลังของพวกมันทุกคนยังอ่อนด้อยอยู่มาก และศัตรูของพวกมันก็ไม่ได้เข้มแข็งกระไรนัก
แต่ในตอนนี้ จั่ว
