เถียนเยี่ยรู้สึกว่าสถานการณ์ย่าแย่ยิ่ง มันไม่ทราบว่าอาวุธเวทหมอกดำหลอมสร้างจากสิ่งใด แต่หนาทึบอย่างเหลือเชื่อ บดบังสายตาของพวกมัน เบื้องหน้าเห็นเพียงแผ่นผืนสีดำกว้างใหญ่ ทั้งหนาหนักเข้มข้น มันกระทั่งนิ้วทั้งห้ายังมองไม่เห็น แต่มันยังรู้สึกได้ชัดเจนถึงความตึงเครียดของบรรดาองครักษ์ที่ข้างกาย
แน่นอนว่าการโจมตีถัดไปจะต้องรุนแรงยิ่ง
คลื่นสังหารที่ถักประสานจากปราณกระบี่นับไม่ถ้วน แม้ว่ามันเพียงมองเห็นแค่ชั่ววูบยังต้องวิตกกังวลอย่างลึกล้า กองพันของมันถนัดจัดเจนในการบุกจู่โจม แต่พลังป้องกันอ่อนด้อยไปบ้าง ค่ายกลป้องกันที่พวกมันเชี่ยวชาญที่สุด เรียกว่าค่ายกลพิทักษ์ทานตะวันแดนสรวง ซึ่งไม่ใช่ค่ายกลป้องกันที่ดีเยี่ยมอันใด มันถึงกับลอบสงสัยใจว่าภายใต้การโจมตีอันดุดันสะท้านฟ้านี้ กองทัพของมันจะฝืนตั้งขบวนค่ายกลพิทักษ์ทานตะวันแดนสรวงได้นานสักเท่าใดกัน
เดิมทีมันเตรียมใจสำหรับการสูญเสียไพร่พลส่วนหนึ่งอยู่แล้ว หากมิใช่ว่าหมอกดำเหล่านี้จู่ ๆ ก็สอดแทรกเข้ามา… …แม้ว่าการสูญเสียไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ แต่สถานการณ์ยังจะนำไปสู่การปะทะหักหาญอย่างที่มันคาดเอาไว้ก่อนหน้านี้ เถียนเยี่ยมีความเชื่อมั่นในฝีมือบัญชาการของตนอย่างเปี่ยมล้น เชื่อมั่นว่ามันยังมีโอกาสเอาชัยได้แต่สิ่งที่ทำให้มันประหลาดใจและตื่นตระหนกขึ้นมา คือภายในหมอกดำนี้คันฉ่องวิเศษรัศมีฟ้าของมันกลับใช้การไม่ได้อย่างสิ้นเชิง!
คันฉ่องวิเศษรัศมีฟ้าเป็นอาวุ
