มาจากปากได้ดวงตามันทอแววหวาดหวั่นพรั่นพรึงมันถูกคนทั้งสองสะกดตรึงเอาไว้ด้วยพลังมหาศาล ทั้งคู่หิ้วสองปีกของมันอย่างสบาย มองผิวเผินคล้ายผู้คนประคองสหายที่เมามายกลับคืนเคหะสถาน สุดท้ายเถียนเสี่ยวเวยถูกพวกมันใช้เส้นทางอันซับซ้อน พาหายลับออกไปนอกเมือง
“พวกมันกำลังหาที่ตาย!” เถียนหย่งชิงพอฟังรายงานจากเถียนจงโจวจบสิ้น ค่อยแค่นเสียงหัวร่อเย้ยหยัน “คนสายตาฝ้าฟางเหล่านี้ไม่ใช่ปัญหาใหญ่แล้ว”เถียนเหิงปอสีหน้าไม่สู้ดีนัก “ข้าลองเลียบเคียงถามสวีเจิ้งเวยมันไม่บอกกล่าวอย่างชัดแจ้ง แต่พอจับความได้ว่าคนเหล่านี้ไม่คิดขายเกาะเต่าแน่นอน กระทั่งแลกเปลี่ยนยังไม่สนใจ! ข้าต้องการดูนักว่าพวกมันจะเอาสิ่งใดมางัดข้อกับตระกูลเถียนเรา ท่านย่ามันเถอะ! เจ้าพวกหน้าด้านไร้ยางอาย!“คิดงัดข้อกับตระกูลเถียนเรา พวกมันจำเป็นต้องมีความสามารถใหญ่หลวง” ผู้อาวุโสอีกคนกล่าวอย่างยิ้มแย้ม “กองพันเยี่ยเกอเอ๋อร์ของพวกเราเลื่อนอันดับรวดเดียวถึงสี่สิบอันดับช่างน่ายำเกรงนัก”กล่าวถึงเรื่องนี้ เหล่าคนตระกูลเถียนล้วนมีสีหน้ายิ้มแย้มแจ่มใสในหมู่สถานีอินกุยของอาณาจักรทะเลเมฆ มีรายการที่เรียกว่าวิจารณ์กองทัพ พวกมันมักจะวิพากษ์วิจารณ์และจัดอันดับเหล่ากองพันชั้นนำของอาณาจักรทะเลเมฆอยู่เป็นประจำ มีอิทธิพลอย่างสูง กองพันเถียนเยี่ยพุ่งทะยานขึ้นอย่างรวดเร็ว ประสบความสำเร็จในการเข้าสู่สองร้อยอันดับบน ถูกจัดอยู่ลำดับหนึ่งร้อยเก้าสิบสอง หนุนส่งให้พ
