“รีบบอกมา รีบบอกมา!” จั่วม่อให้กำลังใจ แต่ในใจกำลังคิดคำนวณหาวิธีขายไฟอีกาทองคำที่ดีที่สุด มันแม้ช่วยเหลือซางเว่ยหมิงเอาไว้ แต่ไม่เคยให้ความสำคัญมากนัก มันที่ให้ซางเว่ยหมิงรับหน้าที่จัดการเรื่องราวภายนอก เนื่องเพราะอีกฝ่ายคุ้นเคยกับพื้นที่เท่านั้นซางเว่ยหมิงปลุกปลอบกำลังขวัญ กล่าวว่า “ต้าเหริน ในเมื่อพวกเราไม่มีเกษตรกรปราณมากพอ ไยไม่หลอมสร้างยุทธภัณฑ์เวทเพาะปลูกพืชปราณขึ้นมาบ้างเล่า? หรือไม่ก็ซื้อหายุทธภัณฑ์เวทเพาะปลูกพืชปราณเข้ามาบ้าง ด้วยวิธีนี้ เราจะสามารถใช้ประโยชน์ท้องทุ่งปราณทั้งหมดที่เรามีได้!”จั่วม่ออ้าปากค้าง ตบหน้าผากแปะ มันไฉนคิดไม่ถึง? ดูเหมือนว่าครั้งสุดท้ายที่มันทำงานในท้องทุ่งปราณจะเนิ่นนานเกินไปแล้ว ทักษะฝีมือยํ่าแย่ลงไปมาก! ด้วยความช่วยเหลือของยุทธภัณฑ์เวทเพาะปลูกพืชปราณที่ดี เหล่าเกษตรกรปราณของมันก็สามารถเพาะปลูกได้ครอบคลุมพื้นที่มากขึ้น กระทั่งซุนเป่ากับจี๋เหว่ยยังดวงตาเป็นประกาย หลอมสร้างยุทธภัณฑ์ย่อมเป็นฝีมือที่พวกมันถนัดจัดเจนที่สุดความคิดของจั่วม่อคล้ายถูกเปิดกว้างออกทันที กลายเป็นปราดเปรื่องว่องไว นอกจากยุทธภัณฑ์เวทแล้ว ยังมีสัตว์ปราณบางชนิดที่มีฝีมือในการเพาะปลูกพืชปราณอีกด้วย!ด้วยการใช้ยุทธภัณฑ์เวทร่วมกันกับสัตว์ปราณ พวกมันสามารถดูแลพื้นที่ได้กว้างขวางขึ้นอีก!ซางเว่ยหมิงยังกลับยังกล่าวไม่สเร็จสิ้น มันยกนิ้วขึ้นทำท่านับกล่าวสืบต่อว่า “ในเมื่อเราไม่สามารถว่า
