ี่สุดหรอกหรือ?เจ้าไม่ทราบหรือว่าเกอคือคนที่คลั่งไคล้จิงสืออย่างแท้จริง?จั่วม่อแล่นไปหาเปาอี้ ถามทันที “พวกเรายังมีจิงสืออยู่มากเท่าใด?”เปาอี้งงงันวูบ แต่ในใจดีดลูกคิดคำนวณอย่างรวดเร็ว “หนึ่งชิ้นจิงสือระดับหก ยี่สิบหกชิ้นจิงสือระดับห้า สี่หมื่นชิ้นจิงสือระดับสี่กับอีกหนึ่งล้านสองแสนสองหมื่นสี่พันเก้าร้อยหกสิบสามชิ้นจิงสือระดับสาม!”จั่วม่อตะลึงงัน “มากมายถึงเพียงนี้?”ในใจตื่นตะลึงสุดระงับ แต่ยังอดรู้สึกภาคภูมิใจไม่ได้ เกอสมกับที่เป็นคนคลั่งไคล้จิงสืออย่างแท้จริง แค่ฟังจำนวนเหล่านี้ก็อุ่นใจเป็นที่สุด!หนึ่งชิ้นจิงสือระดับสี่เท่ากับห้าร้อยชิ้นจิงสือระดับสาม และหนึ่งชิ้นจิงสือระดับห้า เท่ากับหนึ่งพันชิ้นจิงสือระดับสี่หนึ่งล้านสองแสนสองหมื่นสี่พันเก้าร้อยหกสิบสามชิ้นจิงสือระดับสาม เท่ากับสองพันสี่ร้อยกว่าชิ้นจิงสือระดับสี่ หรือเท่ากับจิงสือระดับห้าจำนวนสองชิ้นครึ่งมองจากด้านหนึ่ง ซิวเจ่อยิ่งพลังฝีมือสูงส่งเท่าใด ก็ยิ่งมีจิงสือมากขึ้นเท่านั้น แต่ยิ่งพลังบำเพ็ญเพียรสูงขึ้นเท่าใด ก็ยิ่งกระหายจิงสือมากขึ้นเท่านั้นเช่นกัน เนื่องเพราะต้องสิ้นเปลืองจิงสือมากขึ้นเรื่อยๆแน่นอนว่าสำหรับจั่วม่อในยามนี้ จำนวนจิงสือมหาศาลนี้มากพอจะทำให้มันอิ่มอกอิ่มใจจั่วม่อตบพุงอย่างพึงพอใจ แย้มยิ้มจนตาหยีเป็นเส้นเดียวเกอเป็นเศรษฐีที่รํ่ารวยที่สุด!
