ึงมองจุดที่เกิดการระเบิดอย่างพิโรธโกรธกริ้ว แผดเสียงคำรามอย่างดุเดือดราวกับสัตว์ร้ายบาดเจ็บ!“ไปตายให้แก่ข้า!”ทันใดนั้นเอง มันร่างแข็งค้าง สีหน้าแข็งทื่อทอแววเหลือเชื่อสายนํ้าที่ปกคลุมทั่วร่างมันหยุดไหลในบัดดล ริ้วรอยเบาบางคล้ายโลหิตปรากฏขึ้นบนผิวหน้าของร่างวารีของมันในสายตามันกลายเป็นพร่าเบลออย่างรวดเร็ว สุ้มเสียงการต่อสู้ลอยห่างออกไปทุกขณะจิตใจมันเริ่มเลอะเลือนเลื่อนลอย!เส้นใยสีเลือดที่แผ่ซ่านไปทั่วร่างมันราวกับตาข่ายใยแมงมุมทันใดนั้นสว่างวาบขึ้นปัง!ลูกกลมนํ้าเปลี่ยนเป็นกลุ่มหมอกขาว พลุ่งขึ้นอย่างรุนแรง รอจนหมอกสลายไป ตรงจุดนั้นก็ไม่มีสิ่งใดหลงเหลืออยู่อีกจงหยูสายตาอันว่างเปล่าไม่แยแสถดถอยไปอย่างรวดเร็ว มันหอบหายใจเบาๆ ริ้วรอยอ่อนล้าที่มองเห็นได้ชัดเจนปรากฏขึ้นตรงหว่างคิ้ว ในใจลอบทอดถอน มันยังคงอ่อนแอมากเกินไป กระทั่งเคล็ดร่างทองบรรลุธรรมขั้นพื้นฐานยังแทบไม่สามารถทานทนรับไหว แต่สิ่งที่ร้ายกาจอย่างแท้จริงในตอนนี้คือพลังอธิษฐาน หากมิใช่พึ่งพาพลังอธิษฐาน มันคงเป็นฝ่ายปราชัยต่อเยิ่นเอ้อเสียมากกว่ามันพลิ้วกายกลับไปยืนข้างจั่วม่อ โดยไม่กล่าวคำใด พลันหลับตาเริ่มฟื้นฟูพลังปราณที่สูญเสียไป
ภายในชั่วพริบตา สองในสามผู้อาวุโสตระกูลเยิ่นก็ถูกฆ่าตายสวีเจิ้งเวยตื่นตะลึงจนหน้าเผือดสีเส้นใยโลหิตแปลกประหลาดเมื่อครู่คือสิ่งใดกัน?สวีเจิ้งเวยเย็นเฉียบไปถึงขั้วหัวใจ นึกยินดีที่เมื่อครู่ไม่ได้ออกตัวช่วย
