ยซานจับจ้องมองเยิ่นซันภายในเปลวไฟ แสยะยิ้มอย่างดุร้าย แล้วสีหน้าเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม!“ทลาย!”เสียงตวาดนี้ไม่หลงเหลือพลังปราณแม้สักส่วนเสี้ยว ดูคล้ายไม่เป็นภัยคุกคามแม้แต่น้อยแต่เสียงตวาดที่ไม่ได้ประจุพลังสภาวะนี้ กลับเป็นเหตุให้ทุกผู้คนสะท้านใจอย่างพร้อมเพรียงลำแสงตรงแน่วสายหนึ่งพวยพุ่งออกมาอย่างหักโหม!ลำแสงสีขาวเจิดจ้าสายนั้น คล้ายขีดวาดด้วยบรรทัดเหล็กตรงแน่วและดุดันจนชวนสะท้านใจ!ลำแสงทะลวงเข้าไปในกลางฝูงวิหคไฟที่ปิดฟ้าบังตะวัน เจาะผ่านเข้าไปในกลุ่มเปลวไฟอันร้อนแรง!ชั่วพริบตานี้เวลาคล้ายหยุดชะงักลง ฝูงวิหคเพลิงที่อาละวาดกลางเวหา ล้วนร่างแข็งค้างอยู่กับที่!ลำแสงมหาประลัยเปิดเป็นเส้นทางหนาเท่าข้อมือสายหนึ่ง ตัดผ่านฝูงวิหคเพลิงที่แน่นขนัด เหล่าวิหคเพลิงซึ่งแข็งค้างกลางอากาศ มีอยู่หลายสิบตัวที่หลงเหลือร่างกายเพียงครึ่งเดียว!เปลวไฟยังลุกโชนโหมไหม้ ยังคงแผดเสียงและแตกปะทุบนกลุ่มเปลวไฟ เห็นโพรงขนาดเท่าข้อมือโพรงหนึ่ง พื้นผิวที่โพรงตัดผ่านราบเรียบราวกระจก มองลอดผ่านโพรง สามารถเห็นหลุมลึกบนพื้นกระเบื้องหินเพียะ!ทันใดนั้นเอง หนึ่งในวิหคเพลิงที่หลงเหลือเพียงครึ่งตัว กลับกลายเป็นลูกไฟดวงหนึ่ง!เพียะ วิหคเพลิงอีกตัวหนึ่งแตกระเบิดเป็นลูกไฟติดตามกันไปวิหคเพลิงสองตัวนี้พอแตกระเบิด ก็ไม่ต่างอันใดจากโยนสะเก็ดไฟลงไปในถังดินปืน!ตูมตูมตูม!ลูกไฟสีแดงนับไม่ถ้วนสว่างเจิดจ้าขึ้นแทบจะพร้อมเพรียงกันวิหคเพลิงท
