มในแบบฉบับของกองทัพตั้งแต่แรกไพร่พลทั้งหมดของกองพันหมิงเลี่ย เป็นผู้บำเพ็ญเพียรในวิถีทางเช่นนี้เองจู่ๆ เปลี่ยนเป็นตั้งรับอย่างฉับพลัน แต่ไม่มีผู้ใดแตกตื่นลนลานทุกผู้คนเข้าสู่ตำแหน่งของตยเองเป็นระเบียบเรียบร้อยค่ายจูเชวี่ยฉวยโอกาสโลดทะยานไปตามกระแส ช่วงชิงโอกาสบุกโจมตีในสนามรบกลับคืนมา ท่ามกลางการเหินบินอย่างเร่งร้อน พวกมันโอบล้อมอีกฝ่ายอย่างสมบูรณ์อีกครั้งทั้งสองฝ่ายเข้าสู่สภาพตั้งประจันอีกคำรบกงซุนชาเพียงขบคิดเล็กน้อย ก็เข้าใจจิตเจตนาของฝ่ายตรงข้าม อดประหลาดใจอยู่บ้างไม่ได้ แม่ทัพบัญชาการศึกของฝ่ายศัตรูดูเหมือนไม่ใช่คนโง่ เมื่อสามารถสังเกตเห็นจุดอ่อนของตัวเองได้ในระยะเวลาอันสั้น ทั้งยังเปลี่ยนเป็นนำจุดแข็งของตนออกมาใช้อย่างชาญฉลาด นี่ไม่ใช่เรื่องที่คนทั่วไปจะสามารถกระทำได้โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้อื่นแม้มาจากคุนหลุน แต่ไม่ได้หลงละเมอเพ้อพกอยู่กับชื่อเสียงอันเกรียงไกรของตน นับว่าไม่รวบรัดธรรมดาโดยแท้อย่างไรก็ตาม… …ในศึกสัประยุทธ์ซึ่งหน้ายังไม่ใช่คู่มือของมัน คิดหรือว่าจะสามารถพลิกสถานการณ์ได้ในศึกประชันกระบวนทัพ?กงซุนชาแย้มยิ้มเบาบางแทบมองไม่เห็น รอยยิ้มนี้ไม่มีความอบอุ่นแม้แต่น้อย แต่เหมือนกับใบมีดเย็นเฉียบผุดขึ้นกลางอากาศ!โอบล้อมเสร็จสิ้น ค่ายจูเชวี่ยกลับไม่ได้บุกจู่โจมอย่างวู่วาม แต่คล้ายรอคอยบางอย่างเสียมากกว่า
“ต้าเหริน พวกมันคิดทำอะไร?” ผู้ใต้บังคับบัญชาเอ่ยปากอย่างสงสัยใจ การเปลี