ขึ้นจากพื้น เปลี่ยนเป็นลำแสงกระบี่สายหนึ่งพุ่งทะยานไป เหลยเผิงกับเหนียนลู่ไม่กล้าชักช้า ทั้งสองร่างกลายเป็นลำแสงกระบี่ หายวับไปเช่นกันภายในเต่าดำ ลำแสงกระบี่มากมายสาดพุ่งข้ามท้องนภา มุ่งตรงไปยังทิศทางเดียวกัน
“พวกมันเป็น… … ปิศาจใช่หรือไม่?” จั่วม่อไม่กล้ายืนยันเป็นมั่นเหมาะ พวกมันกำลังชมดูภาพจากด้านนอกเรือ ที่ส่งผ่านค่ายกลภาพมายาเข้ามาภายในตัวเรือ แต่บรรดาผู้คนหน้าตาประหลาดที่อยู่ในภาพ ดูไม่คุ้นตาแม้แต่น้อย“มิผิด!” กงซุนชาสีหน้าเคร่งขรึม นอกเหนือจากปิศาจที่ดูแปลกหูแปลกตาแล้ว มันยังระมัดระวังต่อแม่นํ้าสีดำที่ทอดยาวอยู่ด้านหลังทัพปิศาจ แม่นํ้าดำสายนํ้ากว้างราวๆ สิบจั้ง นํ้าเป็นสีดำดุจนํ้าหมึก ดูประหนึ่งไส้เดือนตัวมหึมาที่กำลังบิดกายอย่างเชื่องช้ากงซุนชารู้จักแม่นํ้าสีหมึกนี้ ในหมากรุกสงครามมันเคยพบพานมานับครั้งไม่ถ้วน นั่นไม่ใช่แม่นํ้า แต่เป็นแนวป้องกัน สิ่งที่ไหลช้าๆ อยู่ภายในไม่ใช่นํ้าสีดำชนิดใดเลย แต่เป็นสิ่งที่เรียกว่า ปลิงดำแนวป้องกันปลิงดำ หนึ่งในแนวป้องกันเผ่าปิศาจที่นิยมใช้กันมากที่สุด มันเคยบุกฝ่าข้ามแนวป้องกันมหาประลัยนี้มานักต่อนักแล้วจั่วม่อกับแม่นางน้อยสีหน้าไม่สู้ดีนัก พวกมันพยายามหลีกเลี่ยงทั้งสามฝ่ายที่ทำสงครามกันอย่างสุดความสามารถ แต่ยังนึกไม่ถึงว่าจะมาปะหน้าแนวป้องกันของทัพปิศาจเข้าเต็มรัก!จั่วม่อตระหนักในบัดดลว่าปัญหาอยู่ที่ใด เป็นแผนที่อาณาจักรเอง พวกมันเลือกเส้น
