ต่าอมตะหนึ่งร้อยชั้น… …สวรรค์!นึกถึงกระดองเต่าอมตะแน่นขนัดหนึ่งร้อยชั้น จั่วม่อรู้สึกหนังศีรษะชาซ่าน! ต่อหน้าการออกแบบอันบ้าคลั่งและสุดโต่งนี้ มันไม่ทราบจะกล่าวว่ากระไรดี สูญเสียความสามารถในการกล่าววาจาไปอย่างสิ้นเชิงซุนเป่าเห็นจั่วม่อใบหน้าขาวซีดเล็กน้อย เข้าใจว่าจั่วม่อกังวลเรื่องไม่ปลอดภัยเพียงพอ จึงรีบอธิบายเสริมว่า “ต้าเหรินไม่ต้องห่วง การป้องกันชนิดนี้ถือเป็นสุดยอดในใต้หล้า! เหตุที่เราเลือกค่ายกล ‘โล่แกร่งกร้าว’ มาใช้งาน หนึ่งคือประหยัดเวลาที่มีอยู่ไม่มากนัก อีกหนึ่งคือเราได้พัฒนาขบวนค่ายกลเครือข่ายเชื่อมประสาน สามารถเพิ่มพลังของค่ายกลได้อย่างมหาศาล”สวรรค์ของข้า!จั่วม่อกลืนคำอุทานที่ขึ้นมาถึงปากกลับลงไปในท้อง พยายามปลุกปลอบความสงบเยือกเย็นขึ้นมา โอ้ รูปแบบเต่าอมตะเป็นสิ่งที่ดีมาก รูปแบบสุดยอดเต่าอมตะยิ่งดีกว่าเป็นธรรมดา!ยอดเยี่ยมมาก… …ยอดเยี่ยมมาก… …ซุนเป่ากล่าวต่อไปว่า “นอกเหนือจากการป้องกันแล้ว การเพิ่มประสิทธิภาพอีกด้านหนึ่งของเราคือด้านความเร็ว ผลึกทองหนักเกินไป เรือใหม่ของเราหนักมากเป็นพิเศษ เราทุ่มกำลังความคิดมากมายไปกับเรื่องนี้ สุดท้ายกลายเป็นว่าเศษชิ้นส่วนสัญลักษณ์ศึกที่ต้าเหรินมอบให้เราใช้การได้!”“เศษชิ้นส่วนสัญลักษณ์ศึก?” จั่วม่อชะงักกึก มันคิดถามว่าไม่ใช่เศษชิ้นส่วนนำไปใช้กับทะเลสาบปราณแล้วหรอกหรือ“อา เราศึกษาค้นคว้าเศษชิ้นส่วนสัญลักษณ์ศึกจำนวนมากในภายหลังค่อยค้นพ
