ทิวาออกไปนอกร่างกาย แต่ยังคงไม่ได้ผล เปลวไฟลายชั้นมหาทิวาในร่างมันประหนึ่งสัตว์ร้ายหลุดจากกรง ทุกวิธีการที่เคยใช้ควบคุมได้ในกาลก่อน ยามนี้ล้วนสูญเสียประสิทธิภาพไปอย่างสิ้นเชิงสภาพการณ์ยังคงคืบหน้าไปในทิศทางที่เป็นอันตรายอย่างช้าๆ และไม่อาจหยุดยั้งได้สิ่งเดียวที่นับเป็นวาสนาในคราเคราะห์ คือในขณะที่เปลวไฟลายชั้นมหาทิวากำลังอาละวาด ก็ยังคงปิดกั้นพายุลมแกร่งและเม็ดทรายผลึกทองจากภายนอกเอาไว้อย่างง่ายดาย
สถานการณ์คับขันอันตรายของจั่วม่อทำให้ผูเยากับเว่ยสีหน้าหนักอึ้งเคร่งเครียด ห่วงกังวลเป็นที่สุด พลังของเปลวไฟลายชั้นมหาทิวาตัดการเชื่อมโยงระหว่างพวกมันกับจั่วม่ออย่างสมบูรณ์พวกมันได้แต่เบิกตามอง ไม่มีปัญญาทำอะไรได้ เนื่องเพราะความจริงที่ว่าเปลวไฟลายชั้นมหาทิวาถือกำเนิดขึ้นจากสังขารปิศาจมหาทิวา ครอบครองพลังสุดหยางสุดแกร่งกร้าว นับเป็นดาวข่มสำหรับตัวตนครึ่งผีครึ่งคนเช่นผูเยากับเว่ยอย่างร้ายแรงในอดีตผูเยากับเว่ยสูญเสียพลังไปแทบหมดสิ้น แม้ว่าพวกมันจะได้รับดวงวิญญาณทองคำมาหล่อเลี้ยง จนฟื้นฟูสภาพขึ้นมาบางส่วน แต่เผชิญหน้ากับดาวข่มตามธรรมชาติเช่นเปลวไฟลายชั้นมหาทิวา พวกมันยังคงไม่มีปัญญาทำอะไรได้!“เจ้าผู้นั้นไฉนยังไม่ลงมืออีก?” ผูเยาดวงตาสีเลือดสาดประกายเย็นชา“มันช่างใจเย็นดีเหลือเกิน” เว่ยกล่าวอย่างขุ่นข้อง สีหน้าไม่สู้ดีเช่นกัน เหตุการณ์นี้เดิมทีนับเป็นโอกาสอันดีงามสำหรับมัน หากเกลี้ยกล่อมให้จ
