่อรู้สึกว่ากล้ามเนื้อทุกมัดกำลังลุกไหม้ เมื่อลมแกร่งพัดพาเม็ดทรายผลึกทองแต่เม็ดกระทบร่าง มันรู้สึกเจ็บปวดสุดขั้วหัวใจในพายุทรายมืดมิด สะเก็ดไฟแลบประกายดุจสายฝน ล้อมรอบร่างกายจั่วม่ออย่างหนาแน่น เม็ดทรายโหมซัดจากทุกทิศทุกทางกระหนํ่าใส่จั่วม่อจนถึงจุดที่ไม่อาจกระดิกตัวได้เกราะประทับเพลิงที่ไม่อาจทำลายได้ เริ่มเปลี่ยนรูปภายใต้การโจมตีอันคลุ้มคลั่งของพายุทรายพายุการโจมตีแน่นขนัดเสียจนไม่อาจหายใจหายคอได้!นี่เป็นครั้งแรกที่จั่วม่อเผชิญการโจมตีจนไม่อาจหายใจหายคอเช่นนี้ นอกจากกัดฟันฝืนทน มันก็ไม่สามารถคิดหาหนทางอื่นได้ต่อให้เป็นตอนที่มันหํ้าหั่นเอาชีวิตกับบรรพชนฟ้ากระจ่าง ยังไม่ทุลักทุเลถึงเพียงนี้วันนี้มันค่อยเข้าใจ ว่าพลังแห่งฟ้าดินอันสุดจะต้านทานเป็นเช่นไร!จั่วม่อร่างสั่นระรัวเหมือนลูกเต๋า พลังในร่างไหลรี่อย่างรวดเร็วแต่ละลมหายใจช่างยาวนานราวชั่วกัปกัลป์ พายุทรายนี้คล้ายจะโหมพัดไปตลอดกาล ไม่มีจุดสิ้นสุด บันดาลให้ผู้คนรู้สึกสิ้นหวังสุดหัวใจ ประกายไฟแลบลั่นไม่ขาดสาย เกราะประทับเพลิงบิดเบี้ยวเสียรูปทรงไม่หยุดยั้ง เพียะ เพียะ เพียะ ในที่สุดเม็ดทรายผลึกทองนับไม่ถ้วนทะลวงผ่านเกราะประทับเพลิง กระทบใส่ร่างจั่วม่อตรงๆจั่วม่อสะท้านเฮือกไม่เป็นจังหวะ แทบล้มควํ่าลงกับพื้นไม่ได้การ… …มันแทบจะยืนหยัดต่อไปไม่ไหวแล้ว… …จั่วม่อกัดแน่นแน่น แล้วแยกเขี้ยว พยายามรักษาสมดุลร่างกายเอาไว้ มันทราบว่าหากสูญเสียก
