ี่เราจะหาซื้อจากที่ใดก็ได้ไม่! นี่มิใช่ว่าทุกคนไม่ได้พยายามอย่างหนัก พวกเราไม่มีผู้ใดเกียจคร้าน แต่การรุดหน้าของพวกเราเชื่องช้าเกินไป!”ถึงตอนนี้ทุกคนไร้วาจาจะกล่าวนั่นก็ใช่แล้ว หากด่านจินตันสามารถบรรลุได้โดยง่าย เช่นนั้นก็ไม่มีคุณค่าความหมายแล้ว คนเหล่านี้ล้วนเอาแต่ครุ่นคิดหาวิธีไปถึงด่านจินตันให้ได้โดยเร็วที่สุด พวกมันหลงลืมไปโดยสนิทใจ ว่าก่อนหน้านี้ไม่นาน ในหมู่พวกมันมีผู้ใดกล้าคิดว่าจะมีวันที่ไปถึงด่านจินตันบ้าง?“ลืมมันไปเถอะ ทุกคนรักษาความตื่นตัวเอาไว้! ระวังตำแหน่งของพวกเจ้าให้ดี! เรื่องอื่นรอจนกว่าเราจะปลอดภัยค่อยว่ากัน!”เนื่องเพราะม้าฝาน เหลยเผิงและเหนียนลู่พากันบาดเจ็บสาหัสทั้งสามคน กงซุนชาจึงจัดให้หน่วยเทียนฟงทำหน้าที่เป็นปราการชั้นสุดท้าย คอยปกป้องค่ายจินวูที่ไม่ค่อยมีความสามารถในการต่อสู้นี่ทำให้พวกมันรู้สึกราวกับกินยาขมเข้าไปชามโต
กงซุนชายิ่งสีหน้าน่าเกลียดสุดทนดู เต็มไปด้วยการตำหนิติเตียนตนเอง หลายวันมานี้มันเอาแต่จมอยู่กับความคิดเกี่ยวกับหมากรุกสงคราม เป็นเหตุให้ปฏิกิริยาตอบสนองของมันในวันนี้ชักช้าไปเล็กน้อยหากมิใช่ว่าศิษย์พี่ตอบสนองทันท่วงที พวกมันคงตกหลุมพรางกลยุทธ์เบี่ยงเบนความสนใจของตัวประหลาดเหล่านี้ไปแล้วหากสัตว์อสูรเหล่านี้ลอบโจมตีพวกมันสำเร็จจริงๆ ถึงตอนนั้น… …แทบไม่ต้องขบคิด กงซุนชาทราบดีว่าผลลัพธ์คงเลวร้ายเกินกว่าที่จะแบกรับไว้ได้ นั่นคือสิ่งที่มันยกโทษให้ตั
